Etiqueta: XUNTA

Marco dunha Lei Galega da Vivenda

O Artigo 87 da Constitución que di:

As Asembleas das Comunidades Autónomas poderán solicitar do Goberno a adopción dun proxecto de lei ou remitir á Mesa do Congreso unha proposición de lei, delegando ante o devandita Cámara un máximo de tres membros da Asemblea encargados do seu defensa”.

En base a ese artigo da Constitución solicitamos que o Parlamento Galego inste o Goberno do Reino de España á aprobación da Lei de Vivenda da PAH.

No estado español hai máis de 173 desafiuzamentos cada día, e 5 millóns de fogares sufrirán frío este inverno por non poder facer fronte ás facturas. Os prezos dos alugueiros están totalmente descontrolados. E mentres tanto, o goberno continúa poñendo facilidades á banca, aos grandes especuladores e ás compañías subministradoras para enriquecerse.

Unha lei que faga efectivo o dereito que establece a Constitución que todos os españois teñen dereito a gozar dunha vivenda digna e axeitada

Unha lei que asegure a función social da vivenda

Unha lei que que regule, por un lado o desorbitado numero de vivendas baleiras ,vivendas sen uso ou infrautilizado e doutro, unha demanda insatisfeita cunha oferta insuficiente e a prezos non adecuados, así como numerosos procesos de privación da mesma. Preténdese poñer fin ás prácticas especulativas como privatizar ou externalizar a súa xestión de Vivenda Públicas ou VPO

Una lei que mellore a definición da función social da propiedade da vivenda e das consecuencias do incumprimento de devandita función e os Usos Antisocias da Vivenda

Unha lei que aposte decidamente polo ALUGER como alternativa habitacional estable ,e defenda o Aluger Social na Vivenda habitual en casos de desafiuzamentos .

É imprescindible desenvolver políticas que prioricen a adopción de medidas que tendan á posta no mercado de vivendas baleiras e a rehabilitación sobre a construción, nunha clara aposta pola sostibilidade e a conservación do medio ambiente ,que aposte por Parque Publico da Vivenda :

* Vivenda Social

* Alugueres Sociais non superiores ao 30% dos ingresos da unidade familiar.  É velará polo Dereito a arraigamento:

*Movilización de vivenda baleira mediante a cesión obrigatoria e recuperación da vivenda en mans da SAREB, expropiación das vivendas en m ans da banca pública rescatada, expropiación de vivenda baleira dos grandes garfos de vivenda

As nosas propostas son:

1) Dación en Pago Retroactiva, para acabar coas débedas para sempre que deixan os bancos.

2) Alugueiro accesible e estable, para regular os prezos como se fai noutras partes de Europa.

3) Moratoria dos Desafiuzamentos, ata conseguir complementar medidas que permitan garantir ás familias un teito.

4) Vivenda Social, para que a Administración Pública poida utilizar os pisos baleiros da banca reacollendo a familias vulnerables.Creación dun parque galego para a xestión de vivendas baleiras e posta en marcha da axencia publica de alugueiro.

5 Subministracións Básicas Garantidas, impedindo que se corte o acceso a auga, luz e gas a familias vulnerables E unha Renda Basica de Inclusión Social 1

Unha lei Galega da Vivenda como un factor de inclusión social, non de exclusión .

 

(1) Xa temos ,denunciado desde estas mesmas paxinas que a actual RISGA do PP Galego non serve como punto de partida entre elas porque non axuda a solucionar os problemas de aloxamento nin do Aluguer , pois o complemento de aluguer previsto era equivalente ao 10% do IPREM (situado hoxe nos 537 euros), é dicir, de pouco máis de 50 euros ao mes

Anuncios

RISGA ,VIVENDA ,XITANOS E DESAFIUZAMENTOS

2700 familias viven en chabolas

A situación de crise económica, social e financeira que vive o Estado español e as medidas que se tomaron nos últimos anos como reacción á mesma, están a ter un impacto directo entre a comunidade xitana, pasando moitos xitanos e xitanas a situacións de pobreza, privación e sobreendeudamiento. A perda de poder adquisitivo está a afectar á garantía dos dereitos máis fundamentais, como a vivenda, a saúde, a educación, etc. e ao acceso a produtos básicos de primeira necesidade (alimentos, roupa, calefacción, electricidade, transporte…).

O endebedamento provoca á súa vez situacións aínda máis difíciles como a imposición de multas ou os desafiuzamentos.

As axudas sociais como as rendas básicas convertéronse nalgunhas comunidades autónomas na única fonte de ingresos para un número moi alto de familias xitanas.

A venda ambulante baixou considerablemente d bido á redución do consumo que está a vivir o país. No caso da recollida de residuos sólidos, endurecéronse enormemente as condicións legais para as persoas que exercen esta actividade, tendo cada vez máis controis de tipo administrativo e por parte dos corpos e forzas de seguridade. Tamén hai unha nova competencia de persoas non xitanas que se empezan a dedicar a este tipo de actividade,

Atopámonos con situacións onde varias familias dependen economicamente dunha pensión mínima ou non contributiva, polo que as necesidades trasládanse a todos os que conviven no domicilio. Danse casos de fogares de ata 10 membros que están a vivir con ingresos por axudas que non superan os 300.

Moitas familias xitanas están a verse forzadas a decidir entre o pago de aluguer ou a hipoteca, o pago das subministracións da vivenda ou cubrir as necesidades básicas como alimentación e hixiene. Este feito resulta fonte de conflitos internos e relacionales. Os efectos da incerteza e a angustia nas persoas e as familias son evidentes e moi visibles ás veces no aspecto persoal: menor hixiene, desaliño, deixamento persoal… o que produce un efecto nocivo na autoestima, a motivación e o estado de ánimo.

Moitas familias están a facer uso mesmo de forma frecuente doutras redes de solidariedade, como os Bancos de Alimentos, as bolsas de préstamo de libros dos centros educativos e asociacións de pais e nais

As medidas de austeridade fan que moitas familias xitanas véxanse atrapadas nun círculo complexo de interaccións entre barreiras no acceso á saúde, emprego, educación e vivenda, que produce finalmente unha maior exclusión social, o que supón un retroceso social grave respecto da situación de hai uns anos desta comunidade.

Os DESAFIUZADOS

Nunha situacion habitual atopámonos que os desafiuzamentos se realizan de familia en familia ,coa poblacion Xitana ,simplemente arrasan co asentamento e teñen que marchar sen que as promesas de construcion de Vivendas de VPO ou non se fan ,que é o habitual ou eles simplemente quedan excluídos e trasládense a outro asentamentos o vense obrigados a ocupacion o caen vitimas de máfias e extorsión .

A falla de medidas efectivas contra os  desafiuzamentos afectaron a moitas familias xitanas, levándoas a situacións de hacinamiento e a recorrer á axuda da familia extensa

En España está a verse gravemente danado o sistema de Inclusión social e os valores do estado do Benestar , o cal supón un amplo retroceso social para os xitanos e xitanas; isto pode ter un impacto que se debe valorar con amplitude de miras, xa que devolver á exclusión social e a depender das axudas sociais a un sector da comunidade xitana ten un custo económico e social moito maior que o que se pode aforrar aprobando medidas urxentes de austeridade a curto prazo. Desmantelar un modelo social é fácil, pero reconstruílo de novo é moito máis difícil.

Medidas de protección social

En relación ás rendas básicas e prestacións sociais, é evidente a diminución orzamentaria xeral das axudas nos distintos municipios e comunidades autónomas.

A Xunta de Galicia impón agora para cobrar a Risga o residir nun piso ou unha casa coas condicións mínimas de habitabilidade

Algo inaudito e ruin , xamais preocupáronse de Velar pola transparencia do mercado inmobiliario para asegurar a protección dous usuarios e inquilinos

Non fixeron nada para :

Combater ou aluguer de infravivenda ou aluguer en condicións de insalubridade

• Perseguir a sobreocupación

É mais non tiveron a máis mínima intención de intervir no mercado inmobiliario :cada mais xente vese abocada en vivir en Infravivenda ou Vivendas inadecuadas ,con bicheira de todo tipo ,humidades etc

A demora na resolución das axudas sociais pode chegar mesmo aos 6 meses, e a media de demora no cobro da axuda concedida é de 3 meses.

1º Entendemos que a actual RISGA non é nin tan sequera un bo punto de partida Non se entende como un dereito para garantir senón algo que despues de sortear centos de papelorios quiza concédaseche e sempre de forma provisional e hipercodicionada

2º A cobertura dá RISGA é de 4,08 persoas por cada mil habitantes. en Euskadi chega a 34 de cada mil. Non é que alí haxa máis pobreza, senón que dáse cobertura a máis persoas que en Galicia, onde non se chega a todos ou que necesitan e ISO e un problema

3º O número de axudas que se poden percibir por fogar tamén se reduciu en moitas rexións, sobre todo se se comparten lazos familiares entre as persoas que residen nun mesmo fogar, quedándose reducida nunha axuda por fogar independentemente do número de persoas que habiten nel.

4º Nalgúns casos ademais as axudas sociais non están a actuar como incentivadoras do emprego, é dicir, existe un conflito entre ingresos. Penalízase que unha persoa que está a cobrar as rendas compatibilice leste cobro cos rendementos dun traballo aínda cando devanditos rendementos sexan insuficientes para o mantemento da familia: suspéndeselles a axuda ou se desconta o ingreso, o cal desincentiva o acceso ao emprego. Coñecemos casos de retirada da RISGA por unhas horas de traballo

5ª Se xa é penoso os terribles recortes nas axudas á dependencia e paralizáronse novas concesións ou se reduciu notablemente o número das que se conceden, cun gran endurecemento dos requisitos, e un notable recorte nas contías das axudas. Nas familias Xitanas debido a problemas de acceso ,culturais e compresión lectora , fai que moitas familias xitanas con persoas dependentes ao seu cargo, e as propias persoas maiores ou con discapacidades, estean en situacións de moita precariedade.

Hai contradicións nas condicións das a dás que fan que no canto de favorecerse a procura activa de emprego estéase desanimando ás persoas para buscar traballo (por medo a perder as axudas

VIVENDA

Como consecuencia dos desafiuzamentos ou abandonos das vivendas recórrese á solidariedade familiar, o que provoca graves situacións de hacinamiento

A isto engádese a enorme dificultade para atopar vivenda no mercado libre, dado o elevado prezo de aluguer, requisitos obrigatorios como os avais e factores como a discriminación contra os xitanos e xitanas, que tamén entran en xogo.

As familias Xitanas que acceden ás VPO en réxime de compra ou aluguer pero no momento de ocupar as vivendas non teñen recursos para pagar o aluguer, e por tanto teñen que renunciar á adxudicación ou recorren á Ocupacion

Ás veces son obxecto de Máfias ou extorsións

Non é infrecuente o ter que recorrer a enganches” co risco de seguridade que iso comporta e as elevadas multas que poden chegar ata os 3.500€.

Outras opcións son o traslado a outras vivendas máis precarias (infravivendas) e mesmo ao chabolismo, a ocupar vivenda abandonada ou baleira sen subministracións básicas ou con subministracións básicas conectadas de forma ilegal, ou a vivendas compartidas (vivendas dormitorio).

Menores

Nalgúns casos de especial gravidade, as familias con nenos que residen en infravivenda teñen medo de acudir aos servizos sociais polo risco perder a custodia dos fillos.

CONCLUSIÓNS

Deshaucios, fogares hacinados, a volta á infravivenda

Aumentaron os Desafiuzamentos en Galicia

Por dous trimestres consecutivos en Galicia aumentan os desafiuzamentos un 14,4% no primeiro trimestre do ano, segundo informa o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG ) e no segundo trimestre do presente ano tiveron un incremento do 6 % con respecto ao mesmo período da anualidade anterior, ao pasar de 690 a 732.

Hai que reafirmarse na idea do aluguer social e polo dereito a unha vivenda e dar uso social á vivenda desocupada ,frente as propostas da Xunta de Galiza que nos impón unhas medidas que non funcionan , e os datos non engañan

1/ Esiximos a CREACION nun parque publico de aluguer social. Denunciamos o uso antisocial das vivendas baleiras e das vivendas das persoas e familias que foron desafiuzadas do seu pisos

2/ Debemos esixir á Xunta de Galicia unha Lei de Vivenda Autonómica que garanta que os cidadáns teñan recoñecido o dereito ( recoñecido no Estatuto de Autonomía e a Constitución ) a unha vivenda digna e de calidade e Subministracións Basicos garantidos

Galicia foi castigada por miles de deshucios e desaloxos O 2º T deste anos aumentaron os desafiuzamentos ,ao tempos que .Galicia, é unha das comunidades autónomas con maior porcentaxe de vivendas baleiras , unha de cada cinco vivendas de Ourense e Lugo está baleira. Son as dúas provincias con maior porcentaxe de vivendas desocupadas.

Por outra banda o SAREB ( Banco Malo ) e a Banca son hoxe os maiores propietarios de vivenda

Queremos que se aborde o problema da vivenda desocupada (fomentar o aluguer das que non teñen ningún uso ) e a creación dun parque público e de VPO coas casas hoxe en poder da Banca .

POR O ALUGUER NO CENTRO DA DIANA

1.- Aluguer estable e alcanzable

Para elo e fundamental unha nova Lei de Arrendamentos Urbanos para facilitar un aluguer ,estable e alcanzable

* Reforma da LAU para dar seguridade e estabilidade.

* Ampliación  a un mínimo de 5 anos e con fórmulas nas cales o contrato  só póidase rescindir en casos concretos de urxencias.

* Establecer un marco de regulación dos prezos que corresponda aos ingresos da poboación

2/Reorientación do sector da construción cara a actividades de rehabilitación

3 / Parque Publico da Vivenda :Vivenda Social “Alugueres Sociais non superiores ao -25 % o 30% dos ingresos da unidade familiar”.

Mobilización de vivenda baleira mediante a cesión obrigatoria e recuperación da vivenda en mans da SAREB, expropiación das vivendas en mans da banca pública rescatada, expropiación de vivenda baleira dos grandes garfos de vivenda e atraer Vivenda de Privada de pequeños propietarios para o Aluger Social con propostas reais e sabendo que un PARQUE da Vivenda non pode construirse en base a estas Vivendas dos pequenos propietarios .

Medidas que a Xunta non fai e deberia facer para un programa de Recuperación de Vivendas baleiras 

En ningún lugar de España hai tantas vivendas baleiras por habitante como en Galicia. Segundo o último censo rexistrado polo Instituto Galego de Estatística, 300.000 vivendas dos 1,6 millóns que hai rexistradas en Galicia, están desocupadas, o 18,6 % 

No inicio deste marzo de 2017 o rexistro que recolle en Galicia as solicitudes de vivenda protexida reflectía un total de 12.880 inscricións. Mais O 70% de solicitantes de vivendas protexidas da Xunta desexan vivir de alugueiro E decir estamos diante dunha situación meridianamente clara :A xente quere vivir de Aluger e as medidas por tanto deberían ir nesa dirección 

O propio IGVS cifra en máis de 1.500 as familias en Vigo -con maior ou menor necesidade ou desprotección- que neste momento están demandando en Vigo  o acceso a un piso social. Ademais, e segundo datos do INE, na cidade hai preto de 20.000 vivendas baleiras.

Dias atras soupemos que O banco malo(SAREB)   anunciou vivendas de oferta en Galicia mentres se nega a informar sobre elas ao Parlamento
E a hora de tomar medidas para baixar o prezo da crecente burbulla do ALUGUER: cada dia os alugueres son mais caros (Ver neste mesmo Bloge :” O Aluger no centro da Diana” 

Tamen outros BANCOS fan aportacions de Vivendas pero moi lonxe do que deberian e case sempre Vivendas de excaso valor comercial (ver Parque Publico Da Vivenda si,pero onde ?

Calquera sabe que ou prezo do mercado esta por riba desa cifra dos 350€ que oferta a Xunta para atraer o Mercado do Aluger Social os particulares con Vivendas “baleiras”, é moi frecuente que no sector dos  propietarios potencialmente susceptibles de ser atraídos a que cedan vivendas para unha bolsa de Alquler social ,se constanten varios  feitos O primeiro e como recoñece a propia Xunta  eses propietarios teñen  esas vivendas en moi malas condicións e segundo aínda que en malas condicións verificamos que estan alugadas a xente necesitada e por prezos mesmo por encima dos 350 € ou 400€ e terceiro  frecuentemente asústalles que se se  “sacan á luz” esa vivenda destápense numerosas irregularidades ,desde fiscais a hurbanisticas  Non é realista por todo isto este  Convenio que  propón  poñer en marcha a creación dunha bolsa de vivendas baleiras destinadas aos colectivos en situación de vulnerabilidade, que fixa un aluguer tope de 350-400 euros mensuais para o propietario e un contrato máximo de tres anos e o mais importante lonxe de onde os desafiuzamentos son mais numerosos .

  • Non e creíble ademais a politica de vivienda da Xunta cando con a outra man fai esto nos orzamentos respeto a VPO  :

Contra a Burbulla do Aluger 



 Algunhas ideas ( para atraer pisos Baleiras ) 
            Pola via positiva :

  •    Deixar desgravar en facenda 
  •   Pagar ou prezo de reformas 
  •    Un Seguro que cubra danos etc a cargo dá Xunta 

             Pola via Negativa ( de Penalizar) : En Europa como Alemania ou Francia e algo habitual vexamos alguns exemplos 



1/En Holanda é legal a ocupación de vivendas que estean baleiras máis dun ano, e a vivenda só é devolta ao propietario se este demostra que non volverá estar baleira. Ademais hai cuantiosos subsidios públicos ao aluguer.
2/O goberno danés impón multas para os propietarios que manteñan as súas vivendas pechadas máis de seis semanas

3/ Francia aprobou medidas públicas para favorecer o aluguer e mesmo se reserva a posibilidade de requisar as vivendas que leven máis de 18 meses baleiras.

4/ Lei Británica recolle incentivos fiscais á compra e rehabilitación e mesmo a compra, por parte do goberno, de vivendas a particulares para ofrecelas en aluguer. Alí tamén se multa por ter pisos baleiros.

  5/O exemplo alemán tamén é destacable. Alí os propietarios poden ser obrigados a realizar traballos de rehabilitación. Pola contra enfróntase a multas e mesmo á expropiación. 

Suecia é o caso máis rechamante. Alí os concellos ofertan vivenda en aluguer máis barata co que obrigan ao sector privado a baixar os prezos .Claro si o Concello o Xunta pon no mercado unha oferta de pisos para o Aluger a prezos baixos obligaría os particulares e grandes empresas a baixar o prezos e o mais importante o Goberno do PP ten que reformar a LAU e intervir nos precios do mercado pola via de desgravamentos e vías de axuda e pola via impositiva ,como vemos que fan en Europa .

E imprescindible establecer un marco de regulación dos prezos que corresponda aos ingresos da poboación

 A Xunta non debe consentir que a SAREB oculte a listaxe completa dous activos transvasados é, precisamente, o que o Parlamento reclamou coñecer, e   a  SAREB   negase a enviar . A XUNTA DEBE POÑER UNHA DENUNCIA NOS TRIBUNALES DE XUSTIZA  e se fai falta recorrer ao TJEU

Fume ,moito fume ….recordamos Así, na actualidade o 70% das inscricións no Rexistro de Demandantes de Vivenda Protexida da Xunta son de persoas que agardan por un piso arrendado.



                                    ParquePublicoDaVivenda 

                                    PoloDereitoArraigamento 

                                    Reforma da LAU : Aluger Estable e Asequible 

                        

Próximo :Medidas que podía facer AbelCaballero e non fai 
A.Telmo.

Comunicado da PAHVigoTUI : Os Pisos de Rosalia Castro e Vivenda Social.

 Comunicado de Prensa enviado o 09/02/2016 

   

 
A PAHVigoTui ante as declaracións da conselleira de Infraestructuras e Vivenda, E. Vázquez “que  enviou unha carta a alcalde de Vigo, Abel Cabaleiro”, na que solicita que o Concello destine as 15 vivendas da súa propiedade no edificio 12-14 de cálea República Arxentina “a alugueres sociais en lugar de proceder á súa venda”

Queremos puntualizar o seguinte:

Primeiro Desde fai tempo que a PAHVIGOTUI vén demandando e no seu   dia a PAH opúxose a que as vivendas de República Arxentina destináranse á venda para recaudar fondos para a cidade da cultura. Xa que esas Vivendas deixaban de de ter a súa función social para converterse en obxectos especulativos .Hai que recordar que eran Vivendas Propiedade do Concello de Vigo 
Segundo foron as Organizacións Sociais e a PAHVigoTui quen primeiro reclamou esas vivendas de Republica Arxentina .Parécenos ben que a Xunta apoie isto ,pero é inadmisible que quen mais poder ten para chegar a acordos importantes e de calado coa SAREB e BANCA ,non dispoña de vivendas na nosa cidade 
Foi a movilización da PAHVigoTui e outras Organizacións sociais quen atopou vivendas para os últimos casos que viviu esta cidade fai poucas semanas como demostramos nos casos que se fixo eco a prensa 
Terceiro Os desafiuzamentos seguen sendo un goteo constante en España e en  Galicia . Así o corrobora o informe estatístico publicado polo Consello Xeral do Poder Xudicial (CGPJ), que revela o número de lanzamentos practicados no segundo trimestre de 2015. Entre abril e xuño deste ano, producíronse 18.739 desafiuzamentos ,e aumento imparable dos dos despexos por impago do Aluguer ; o que nos fala por unha banda das terribles consecuencias dunha crise económica e dunhas politicas do Partido Popular que han empobrecido a grandes capas da poboación e, doutra banda  que as “famosas e tan difundidas “axudas da Xunta” apenas chegan , como evidencian os casos que a propia conselleira nomea 
E todo isto no medio dunha situacion onde hai 13.504 vivendas de protección oficial baleiras. Unha situación paradoxal ,e inmoral que fai que o estado español sexa o país de Europa con máis vivendas baleiras, 13.7% do parque total 3 millóns e medio de pisos e cun parque social de vivendas claramente insuficiente menos dun 2% da vivenda existente .Uns 174.000 fogares galegos atópanse en exclusión social. Son ao redor de medio millón de persoas as que no país sufrirían situacións que lle impiden satisfacer necesidades básicas de traballo, vivenda, educación ou acceso á sanidade e, xa que logo, a súa participación plena na sociedade. Supoñen o 18% da poboación

Cuarto Xa abonda que as Administracións tanto Local como da Xunta empreguen a dor das Victimas dos desafiuzamentos e despexos  para as súas pelexas políticas. Xa abonda ! .Esixímoslles ,a PAHVIGOTUI esixe que se cumpra o dereito efectivo á vivenda 

Esixencias minimas : 

1)Paralización inmediata dos desafiuzamentos   

2) Creacion dun parque publico da Vivenda través da movilización de pisos baleiros en mans de entidades financeiras e filiales inmobiliarias, fondos voitre, entidades de xestión de activos (incluídos os procedentes da reestructuración bancarias e entidades inmobiliarias). E medidas de axuda para quen teña unha segunda vivenda póñaa no mercado do Aluguer 

3) Garantir os suministros basicos ,mediante medidas que superen as restriciones que supoñen as medidas de esmola da Xunta de Galicia 

Propostas 


Primeiro.- Manifestar o compromiso de emprender medidas municipais en base á legalidad e competencias existentes e aos efectos que sinala esta moción, co obxectivo de garantir o dereito á vivenda da poboación e facer fronte á urxencia habitacional.


Segundo.- Elaborar e aprobar un Plan Municipal de Vivenda, á vez que se demande cambios lexislativos na formulación existente, que contempla a actual lei LEI 8/2012 e regular debidamente mediante cambios legislativos os art 51,52 e 53 que permitan conseguir o que o Artigo 52 denomina Parque público de vivendas do Instituto Galego da Vivenda e Chan e que con vontade Politica deixe de ser algo sen apenas contido efectivo 


Terceiro.- Elaborar e aprobar Programas de Inspección co fin de detectar, comprobar e rexistrar os inmuebles que se atopan en situación de permanente desocupación, comezando polos que son propiedade de entidades financeiras e outras grandes empresas. Esta tarefa pódese facer a través do cruzamiento de datos en disposición da administración e o otorgamiento de audiencia ao interesado, ou ben realizando unha inspección física desde a administración




Fdo 


CARLOTA P CONDE 

VOCIERA DÁ PAHVIGOTUI 

#MARIAeISRAELseQuedan ,AugustoSeQueda

   
 Casa en Vigo para MARIA e ISRAEL e Para Augusto 

Hoxe, día 21 de xaneiro estaba previsto botar das súas casas a dúas familias por impago de aluguer, ao non ter ingresos que lles permitisen cubrir as súas necesidades básicas. O feito de que este escándalo humano non se materializou no día de hoxe na cidade de Vigo, non foi polo que solucionen as Administracións públicas ,nin Local nin a Xunta de Galicia .
foi ir a sociedade civil organizada como PAH Vigo Tui-Baixomiño Rsp Vigo @Osninguens quen lograron para Maria e Israel e Augusto unha segund oportunidade
Non perdoamos, ao concello, e á Xunta que aproveitasen este momento para enfrontarse públicamente por intereses partidarios e propagandísticos, sen ter en conta a situación tan dramática de angustia, ansiedade, insomnio e medo destas familias , a valentía que demostraron ao dar o paso adiante e expoñerse públicamente para que dunha vez por todas, sáibase a verdade do que ocorre na cidade é un exemplo para todos nós . É por testemuños como estes por os que se mobilizan conciencias e demóstranse as inxustizas ás que tantos outros están sendo sometidos

Co seu exemplo e a loita #SiSePuede
  

Comunicado de la PAHVigoTui 

En vista de la situación que se avecina el dia 21 para familias de Vigo .La Familia de Maria y la familia de Augusto o la de Vanesa y sus dos hijas menores que la punta de iceberg de lo que pasa a diario en nuestra ciudad y su comarca 
Queremos desde la PAH de Vigo hacer las siguientes aclaraciones 

1 / Que el Alcalde de Vigo era conocedor de esta situación hace meses .En reunión con nuestra Plataforma se comprometió a solucionar no solo la situaciónde estas familias sino que fue mucho más allá diciendo que no iba consentir ningún desahucios en Vigo ,en nuestra ciudad . 

2/ Que el Sr Caballero con su promesas no solo nos ha faltado a la verdad incumpliéndolas, sino que al hacerlo a jugado con el dolor de estas familias a las que les ha creado una expectativa de de solución que el mismo ha publicitado y ahora la realidad es que están a pocos días de un desahucio .

3/ Volvemos a denunciar una vez mas que Vigo posee miles de pisos vacíos Una parte son de la Banca y la SAREB y otra pertenecen de particulares El concello tiene potestad para hacer una política que busque por un lado acuerdos con la Banca para conseguir Viviendas para el Alquiler Social y por otro lado estimular la puesta en circulación de estas Viviendas por medio de estímulos fiscales 

En este sentido desde la PAHVIGOTUI ,en reunión mantenida con el Sr Abel Caballero le hemos aportado modelos que se han materializado en otros ayuntamientos del Estado .

4/ Hacemos un llamamiento a que las Adm Locales y la Xunta hagan un esfuerzo real para colaborar juntas en la solución de los problemas habitacionales que tenemos y que por desgracia seguiremos teniendo Es hora que no se utilice el problema de la vivienda como arma política entre las dos administraciones porque hay vidas en juego.  

5/ Por otra parte es bochornosos que la Xunta de Galicia mienta a la población con anuncios de acuerdos con la SAREB y con ABANCA que ni de lejos tienen la dotación de Viviendas que han anunciado.

La PAHVIGOTUI y nuestros compañeras de la ODS ,RSPVigo y OS NINGUENS  seguiremos  luchando por el derecho efectivo a la vivienda digna Porque estamos convencidos que la solución es un tema de voluntad política para empezar a encontrar soluciones  

  

SEN TEITO e DESAFIUZAMENTOS [OS PISOS DA SAREB]

Unha ser sen fogar é un excluído; e esta exclusión é froito de sucesivas rupturas, familiares, laborais e sociais que, paulatinamente, vanlle afastando do mundo do traballo, dos sectores que perciben rendas, condenándolle a unha vida de illamento, carente de interrelaciones e caracterizada pola total ausencia de perspectivas de futuro. Sobrevive, sen máis, e precisa de axuda externa para saír dese abismo. Poderiamos dicir que o proceso de exclusión persoal é o resultado final dunha sucesiva concatenación de acontecementos traumáticos que, cal si tratar de insalvables obstáculos, deixan á marxe da participación na vida social ao individuo. 
 

As persoas sen Fogar,os chamados sen teito non son só o que en sentido estrito carecen del , pódense englobar nesta definición catro categorías en orde á súa gravidade: 

  1. Sen teito. 
  2. Sen vivenda. 
  3. Vivenda insegura. 
  4. Vivenda inadecuada.

Os desafiuzamentos  seguen sendo un goteo constante en España. Así o corrobora o informe estatístico publicado este martes polo Consello Xeral do Poder Xudicial (CGPJ), que revela o número de lanzamentos practicados no segundo trimestre de 2015. Entre abril e xuño deste ano, producíronse 18.739 desahucios,

Estímase que en España 332.529 persoas carecen dun teito. Por todo iso, nestes anos de crises véñense esixindo medidas ás administracións, entre elas, por exemplo, os alugueres sociais. Logo de todo, a Constitución recolle o dereito á vivenda de todo español. E con todo hai 13.504 vivendas de protección oficial baleiras.

E todo isto no medio dunha situación paradoxal ,e inmoral :que o estado español é o país de Europa con máis vivendas baleiras, 13.7% do parque total  3 millóns e medio de pisos   e cun parque social de vivendas claramente insuficiente  menos dun 2% da vivenda existenter son un “recurso potencialmente utilizable á hora de garantir o dereito á vivenda recollido na Constitución”.



E isto contrasta cunha SUPOSTA falta de recursos das administracións LOCAL e XUNTA para facer fronte á problemática contrasta cos milleiros de pisos en desuso que acumulan as entidades financeiras e as súas inmobiliarias, actores principais e parte responsable da burbulla inmobiliaria. 

Estes inmueble, a miúdo obtidos como consecuencia de execucions hipotecarias, mantéñense baleiros

  
Por iso solicitamos que de forma inmediata as Administracions Autonómicas e Locales soliciten e esixan que : 


As vivendas que formen parte dos activos aportados á Sociedade de Xestión de Activos Procedentes da Reestructuración Bancaria serán destinadas a vivenda pública en aluguer a prezo protexido, formalizando convenios con axencias de vivenda estatais, autonómicas ou locais, ou con entidades sen ánimo de lucro e con redes de intermediación social. En ningún caso o pago mensual do importe da renda poderá superar o 30 por cento dos ingresos líquidos mensuales da unidade familiar. 

 Establecer, igualmente, convenios coas comunidades autónomas e as corporacións locais para recuperar todas as vivendas con protección pública desocupadas propiedade das entidades financeiras e/ou de diferentes organismos das administracións públicas, para a súa reconversión en vivendas con protección pública en aluguer con prezos de módulo axustados á baixa. En ningún caso o pago mensual do importe da renda poderá superar o 30 por cento dos ingresos líquidos mensuales da unidade familiar.Edit