Etiqueta: PP.

 Guetos Non .A Cidade Dual 


Hai pouco preguntabámonos: Que facemos coas vivendas baleiras? “Parque Social da Vivenda Si, pero onde?”. 

 A vivenda debe ser un factor de inclusión social, non de exclusión. Diciamos: Os alugueres sociais que teñen que ofrecer as entidades financeiras deben ser “preferentemente a vivenda afectada polo procedemento ou, alternativamente, unha vivenda situada dentro do mesmo termo municipal”; é dicir, nin a entidade financeira, nin as Administracións local ou Autonómica, poderán ofertar unha vivenda sen saída comercial nun barrio degradado. Nin tampouco está no noso ánimo consentir o desterro fora do lugar de arraigamento das familias ou da xente desafiuzada

Nos barrios marxinais son abundantes as vivendas inadecuadas ou de escasa superficie, o abandono de espazos públicos, o illamento dos servizos públicos,  un alto índice de apiñamento, unha forte presenza de núcleos de infravivenda, e mesmo a proximidade a infraestruturas indesexables  (vertedoiros, incineradoras, áreas industriais degradadas, etc.)

Con frecuencia carecen de servizos básicos como os de abastecemento de auga, saneamento, subministración de electricidade e alumeado público. E, a miúdo, padecen unha delincuencia endémica.

   🔹Conflitos e Convivencia

Os conflitos coa veciñanza  son habituais, así como a sensación de inseguridade. É inadmisible que a Xunta siga coa mesma política de apiñamento. A VPO, e moito máis aínda o “Parque Publico da Vivenda”, non debe seguir o modelo dos anos 60, das casas sindicais ou “casas baratas”, que xa demostraron o seu fracaso.  Hai que investir en programas de inserción social; a pobreza, o esquecemento, a segregación e a falta de recursos e investimentos fan crecer sentimentos de que “se o estado non fai nada polo meu, por que ía eu a preocuparme dos demais?”.  Este é un fenómeno que foi amplamente estudado. 

Dise que “se hai algún elemento ou factor, de entre todos os que compoñen a Situación Social do Benestar, que sintetice e de modo claro indique (que sirva de indicador sociolóxico) cal é o nivel de Benestar ou Malestar Social dunha familia, ese é, sen dúbida, o da vivenda que habita, e as súas condicións de aloxamento”. 

A Xunta ten que investir en “programas de intervención social ” e non deixar degradar a convivencia entre veciños. É inadmisible.  

Opoñémonos os “Edificios Gueto”. A vivenda Social ten que estar distribuída por toda a cidade, abandonando as políticas “de casas baratas” que vivimos baixo o franquismo e que tantos problemas sociais crearon nos anos 80, tras a crise e a reconversión industrial do País.

As cidades adoitan estar en constante transformación, tanto no social como no urbanístico. Nos últimos anos vimos aparecer nas nosas rúas novas tribos urbanas que conseguiron “revitalizar” zonas tradicionalmente deprimidas, converténdoas nas novas zonas de moda.
O problema chega cando este proceso chamado  xentrificación,  que nun principio podería parecer beneficioso,  despraza e marxina aos seus habitantes tradicionais, que non poden seguir co novo ritmo económico que empeza a adquirir a zona ante a chegada de veciños  cun maior poder adquisitivo. Segundo sociólogos e arquitectos, este proceso ten catro fases: abandono do barrio, estigmatización, rexeneración e mercantilismo, aínda que tamén pode sumarse unha quinta etapa, a resistencia.

   🔹A cidade dual

A cidade, na orientación dada polo urbanismo funcionalista mercantil, onde o urbano e as persoas son meras mercadorías, é levada á súa máxima expresión, pois aplica a separación de funcións urbanas e, en vez de ser un factor de inclusión e de convivencia ,é favorecedor da segregación espacial, que sitúa e distancia aos grupos segundo os seus “atributos sociais ”, étnicos, ou mesmo pola súa “forma de ser” ou de pensar e, sobre todo, do poder adquisitivo.. Actúa favorecendo ou desfavorecendo, nunha perspectiva que vén considerar aos suxeitos como obxectos que se distribúen polo conglomerado urbano, segundo o seu valor e capacidade mercantilizada. 
Así pois, a distribución no espazo urbano segundo esta nova lei de que “tanto tes tanto vales ” establece localizacións singulares e diferenciadas na cidade, na extensa urbe,   segundo a súa capacidade de acceso aos recursos,e dicir, segundo á súa capacidade adquisitiva. A segregación espacial será   causa, e á vez efecto, desas múltiples fragmentacións que, a modo dun circulo viciado, poñen de relevo a tendencia á consolidación dunha cidade dual.
A “cidade dos lugares” convértese, para determinados barrios, na trastenda da cidade escaparate . Uns son desprazados cara ás periferias sociais e territoriais, quedando así á súa sorte, como refuxios endogámicos de supervivencia ,e atópanse, de forma crecente, inhabilitados para incorporarse á cidade dos “escaparates ” e “das oportunidades”. Isto pon de relevo a perda de atributos do Estado de benestar, no referente á súa capacidade para regular o mercado, para planificar a economía e para garantir as prestacións sociais aos sectores mais vulnerables da sociedade.  

  

🔹Por último temos que Citar o fenómeno das URB PANTASMAS

O próspero negocio do ladrillo entrou en decadencia coa chegada da crise financeira, na que a especulación urbanística tivo un papel central. As vivendas sen terminar ao longo e ancho da rexión son un vivo recordo do desastre 

 

Son as cicatrices  ou feridas abertas  da especulación inmobiliaria que encheu  toda España de pisos, chalés e urbanizacións que en moitos casos a crise pillou a medio facer. E así quedaron. Esqueletos do que ían ser as vivendas de centos de persoas que agora ven destartalada a oficina portátil que albergaba o piso piloto, unha maqueta do soño feito realidade.

A crise deixou decenas de casas a medio facer. Unhas coas paredes xa encaladas, outras nas que só deu tempo a construír a estrutura de formigón, todas sen portas e sen xanelas. Din que naquelas nas que xa estaban instalados os baños, os canos ou a rede eléctrica, algúns aproveitaron para acudir ao saqueo dos materiais útiles.

A quebra das construtoras, promotoras e inmobiliarias trasel estalido da “burbulla” foi a principal causa do abandono de decenas de vivendas en construción

Mentres os anos pasan sen solucións claras nin homoxéneas, este panorama deixa paisaxes desamparadas en pobos e cidades. As estruturas de cemento sobreviven xunto a carteis publicitarios que mostran no que se ía a converter o lugar. Edificios e chalés con patios rodeados de vexetación, piscina, garaxe, e familias sorrindo: Vivendas de dúas e tres habitacións, preto da cidade e dos principais centros comerciais, “entra e infórmache”, lese aínda nos letreiros xunto ao piso piloto. 

Segun O Confindecial hai moitas persoas que se apuntaron a unha cooperativa ou compraron sobre plano e perderon o seu diñeiro que pensan que non o poden recuperar porque non asinaron nin un aval bancario nin contrataron un seguro que garantise as cantidades adiantadas. o Tribunal Supremo, a través de media ducia de sentenzas, foi dando claramente a razón aos compradores.

🔹Cústanos moito dar unha soa solucion xa que en enfinidad de casos estes proxectos que se viron salpicados por irregularidades urbanísticas.En calquera caso calquera solucion pasa por ter enconta alguns destes principios :



          ▪️ 1/ Devolución do diñeiro aos compradores 

          ▪️2/ Estudar a necesidade social destas Promocións construídas en Plena tolemia inmobiliaria Necesítanse estas Vivendas ?. Son sustentables econonomica e ecoloxicamente ? 

          ▪️3/ Seguir o rastro deixado polas Promotoras ,construtoras  e Banca para que reparen e paguen o dano causado (incluído o medioambiental ) Aínda que este Goberno saíu en defensa de Banca e Constructuras. En 2016 entraba en vigor a reforma da Lei de Ordenación da Edificación (LOE), que recolle que «as cantidades entregadas a conta só estarán aseguradas unha vez que se obtivo a licenza de obras para poñer en marcha a promoción».

         ▪️ 4/ E non se debe cosentir que se utilizen esas promocións e Urbanicinaciones para “Crear un Parque Publico da Vivenda” (Os imaxinades esas promocions ,que estan “en medio da nada” en rexions como Murcia o interior da costa meditrerranea, destinadas a  aislar , arrinconar a todo un sector da poboacion  por motivos exclusivamente económicos ?) Aínda que é certo que as dificultades son grandes ,para que se faga realidade un proxecto nesa dirección, a tentación da Banca de desfacerse destes “activos” e limpar sua imaxe  non o é menos grande .  
Non imos consentir que a Política de Vivenda do PP e a BANCA dedique partidas para marxinar a familias ou grupos sociais en barrios as aforas ou en municipios lonxe da súa residencia habitual. É dicir, ancorar a vivenda social aos barrios mais degradados, o que é unha oportunidade evidente para as entidades financeiras para liberarse do stock inmobiliario con menos saída comercial á conta da segregación urbana.


             Vivenda Social Se .Guetos Non 

              A.Telmo 


                                                                                                                                                                                                                                                           

Anuncios

 El gobierno de Rajoy contra  las leyes  Antidesahucios 

Estas son las leyes contra los desahucios que ya ha recurrido el gobierno de Rajoy

El PP impugna. la ley catalana contra los desahucios y la pobreza energética  . la PAH alerta de que esta medida podría afectar también otras comunidades autónomas donde se están tramitando leyes inspiradas en la que aprobó por unanimidad el Parlamento de Catalunya a iniciativa de la PAH, la Alianza contra la Pobreza Energética y el Observatorio DESC.

El gobierno de Rajoy tiene en su histórico diversas leyes autonómicas de vivienda recurridas al Tribunal Constitucional: l Ejecutivo invocó el artículo 161.2 de la Constitución para lograr la suspensión cautelar de los artículos recurridos. 

Repasamos las leyes contra los desahucios recurridas por el gobierno del PP:



Andalucía: ley sobre la función social de la vivienda

El gobierno de Andalucía aprobó en abril de 2013 un decreto-ley sobre la función social de la vivienda. Una de las medidas más polémicas era la expropiación temporal de las viviendas vacías para dedicarlas a su función social. Esta medida estaba presente también en la ley catalana del derecho a la vivienda aprobada en 2008 y no fue objeto de recurso de inconstitucionalidad, aunque fue eliminada en una reforma del primer gobierno de Artur Mas. No obstante, el gobierno de Rajoy consideró que, en el caso de la norma andaluza, esta medida entraba en conflicto con el derecho a la propiedad, y la recurrió ante el Tribunal Constitucional. El PP también recurrió las sanciones impuestas sobre las viviendas vacías, aunque en Catalunya siguen vigentes y se aplican gracias a las mociones que la PAH ha llevado a varios ayuntamientos. El parlamento andaluz aprobó una ley que sustituía el decreto-ley del gobierno autonómico que también fue suspendida por el TC.

Navarra: medidas urgentes para garantizar el derecho a la vivienda

En el caso de la ley foral 24/2013, aprobada el 2 de julio por el Parlamento de Navarra, el Consejo de Ministros presentó recursos similares. El ejecutivo entendió que la definición de vivienda deshabitada de la ley también entraba en conflicto con el derecho a la propiedad y que no se debería regular desde las competencias en materia de vivienda o urbanismo porque afectan “condiciones básicas que garantizan la igualdad entre todos los españoles”. En cuanto a la expropiación de derecho de uso de la vivienda el ejecutivo consideró que había una “discriminación arbitraria” en centrarlo en filiales inmobiliarias o entidades de gestión de activos. Para sortear este cuestionamiento, la ley catalana definió con detalle qué es un “gran tenedor de vivienda” que puede ser objeto de sanciones. El recurso del TC también cuestionaba el régimen sancionador de la ley navarra.

Canarias: modificación de la ley de vivienda

En junio de 2014 el parlamento de Canarias aprobó una modificación de la ley de vivienda vigente desde 2013. El objetivo principal de esta modificación era garantizar el carácter social de la vivienda y alejarla de intereses especulativos. Como en los otros casos, se planteaba la expropiación temporal de inmuebles de entidades bancarias para evitar el desahucio de familias en riesgo de exclusión. Una vez más, el Ejecutivo planteó un recurso en el que cuestionaba que el gobierno autonómico invadiera competencias del Estado en materia de propiedad privada. También considera que discrimina a las entidades jurídicas y cuestiona que se establezcan sanciones en base a “indicios de no habitación”.

Euskadi: ley de vivienda de 2015

El parlamento vasco aprobó en junio de 2015, un mes antes de la catalana, una ley para garantizar el acceso a una vivienda a todo el que lo necesite en contra de la voluntad del gobierno del PNV. La ley 3/2015 establece la vivienda como un derecho subjetivo que los ciudadanos pueden exigir a las instituciones, como la educación y la sanidad. También establece una tasa a las viviendas que llevan más de dos años deshabitadas. Para garantizar que las familias vulnerables no se queden en la calle se establece también un alquiler forzoso a entidades financieras cuando se produzcan desahucios y no haya ninguna alternativa habitacional. En este caso, el ejecutivo de Rajoy ya cita la sentencia del Constitucional contra el decreto-ley andaluz y asegura que tendría unas “consecuencias aún más amplias”. En cuanto a la argumentación del recurso, es similar a otros casos en cuanto al derecho a la propiedad privada y régimen sancionador.

Cataluña 

El Ejecutivo recurrió y pidió la suspensión de parte de la simbólica ley 24/2015 de emergencia social, a la que el Govern da la máxima importancia. Los temores que tenían la Plataforma de Afectados por la Hipoteca (PAH) y la Alianza contra la Pobreza Energética (APE) se cumplieron. El Gobierno en funciones del Partido Popular ha decidido este viernes llevar al Tribunal Constitucional parte de la ley 24/2015 sobre desahucios y pobreza energética aprobada por unanimidad por el Parlament de Catalunya, a raíz de una iniciativa legislativa popular (ILP). Carlos Macías, portavoz de la PAH, ha mostrado su indignación por que el recurso “se carga los apartados de la norma sobre el alquiler social obligatorio, la cesión obligatoria de los pisos vacíos por parte de los grandes tenedores de vivienda y la dación en pago”.

Medida 1. Mecanismos que otorguen una segunda oportunidad por las personas sobre-endeudadas y deudoras de buena fe. Mediante dos procedimientos (uno de extrajudicial y uno de judicial) se posibilita que las familias puedan liquidar sus deudas vinculadas con la vivienda habitual para poder empezar de nuevo.

Medida 2. Ningún desahucio para las familias en ejecución hipotecaria, estableciendo la obligación en las entidades financieras de conceder un alquiler social a las familias en situación de vulnerabilidad residencial.

Medida 3. Alquiler social para familias en régimen de alquiler en riesgo de desahucio, con una importante distinción entre grandes y pequeños tenedores de vivienda. Cuando el propietario del inmueble sea una entidad financiera o un gran tenedor de viviendas, este tendrá que parar el desahucio y ofrecer un alquiler social a la familia.

Medida 4. Creación de parque social de alquiler. Se establece la posibilidad de resolver la cesión temporal de los pisos vacíos propiedad de entidades financieras y grandes tenedores de vivienda para aumentar el parque público de alquiler disponible. De este modo, se añade una herramienta importante más para movilizar el parque de viviendas vacías que con el tiempo permitirá realojar todas aquellas familias que ya han sido desahuciadas sin alternativa.

Medida 5. Acceso garantizado a suministros básicos de agua, luz y gas con garantías para parar los cortes de agua, gas y luz de la población en situación de exclusión residencial a través de un protocolo garantista que obliga a la administración a aplicar las ayudas necesarias para evitar el corte de suministro, en caso de que el impago sea por carencia de recursos económicos, a asegurar el acceso a estos suministros básicos mientras dure la situación de exclusión residencial y a establecer acuerdos con las empresas suministradoras para que pongan ayudas a fondo perdido para hacer frente.

EUROPA SE VUELVE A POSICIONAR CON LA PAH Y CONTRA EL GOBIERNO

Tras la condena del Tribunal europeo y el Premio Ciudadano Europeo 2013  que el PE dio a la PAH, Estrasburgo pide ahora la dación en pago retroactivo, como nuestra ILP rechazada en el Congreso.Asamblea-PAH-Alonso-Martinez-HJ_EDIIMA20130409_0860_13

Hace unos meses el Tribunal Europeo condenaba las prácticas abusivas de los bancos españoles, que no protegían a los consumidores. Supuso una bofetada al Gobierno que se vio obligado a reaccionar, por lo que elaboró la nueva ley, ineficaz e insignificante. La semana pasada se le otorgaba a la PAH el Premio Ciudadano Europeo 2013 por su contribución a los Derechos Humanos. La PAH siempre ha mantenido que no busca premios ni condecoraciones, pero el gesto supone un duro revés al PP y sus políticas antisociales. De hecho el premio causó un revuelo en las filas de Rajoy, que nos volvió a acusar de violentos con la desgraciada frase de Iturgaiz  “Hoy es Ada Colau, mañana se lo darán a Otegui” o las duras palabras de la lideresa madrileña Aguirre, pionera en privatizaciones y vulneración de derechos humanos, quien dice que “despreciamos al Estado de derecho y a la democracia”. Pronto se les olvida que hemos presentado una ILP avalada con más de un millón y medio de firmas que se pasaron por el arco del triunfo al llegar al Congreso. Eso sí es democracia, y desde abajo.

El dictamen de Estrasburgo (pendiente de aprobación) recomienda ahora la dación en pago siempre que ambas partes estén de acuerdo y condena la deuda perpetua que las familias desahuciadas contraen al ser expulsados de su vivienda. Es otro revés para el gobierno que pisotea los derechos humanos y la democracia mientras nos acusa a nosotros de ejercer la violencia y no respetar la Constitución. Está por ver si la Unión Europea, cuestionada por imponer los recortes sociales más duros a nuestro Estado de medio-Bienestar, sirve de algo y logra frenar los excesos autoritarios e inhumanos del gobierno más reaccionario e insensible de nuestra historia reciente.

Súmate a protesta PAHcífica

20130421-043237.jpg

O Partido Popular anunciou o pasado martes o peche do debate sobre a ILP Na máis absoluta soidade. Sen aceptar as emendas de ningún grupo político e, o que é máis preocupante para a democracia deste país, desoíndo unhas demandas que contan co apoio do 90% da población
La proposta de lei do PP desvirtúa por completo a ILP, non respecta o texto e volve ás súas medidas parciais, arbitrarias e insuficientes que exclúen á maioría groso da xente as persoas afectadas. Unhas medidas que xa se mostraron fracasadas. A súa proposta mostra un desprezo pola sentenza do TJUE, xa que non modifica o fondo do procedemento de execución hipotecaria, nin di nada dos centos de miles de procedementos xa realizados cunha lei ilegal que vulnera dereitos fundamentais. Condénanos e sacrifican de por vida ao non aceptar ningún tipo de retroactividade efectiva. O texto feito público a semana pasada ofrece unha posibilidade teórica: que as familias paguen o 65% da débeda en en cinco anos a partir da feita da poxa. Algo que, os que coñecemos o problema de preto, sabemos que é inviable para o 99% das familias afectadas. Impide tamén que a inmensa maioría das persoas afectadas se acollan á paralización dos desafiuzamentos de vivendas habituais e non considera ningunha medida significativa de impulso do aluguer social

. Seguiremos parando desafiuzamentos, actuaremos para forzar negociacións cos bancos e lograr dacións en pagamento, recuperaremos vivendas baleiras en mans das entidades financieras.

Non é nosa ILP. #EsiximosNosaILP

1333265702_0

O PP  AFUNDE  A  ILP

Non é a nosa ILP. Non no noso nome.

O PP AFUNDE  Á ILP

Coñecida a posición do Partido Popular no relatorio de impulsar en solitario o seu proxecto de lei, as entidades promotoras da ILP decidiron retirala porque non recolle o contido do texto presentado no congreso.

As entidades promotoras da Iniciativa Legislativa Popular (ILP) pola dación en pago retroactiva, a paralización dos desahucios e o aluguer social denuncian a vontade do Partido Popular de aproveitar a tramitación parlamentaria da ILP para desvirtuar as propostas desta iniciativa cidadá.

A proposta de ?medidas urxentes para reforzar a protección aos deudores hipotecarios, reestructuración de débeda e aluguer social? descoñece as lexítimas pretensións da ILP: dación en pago retroactiva; paralización dos desahucios que afecten a vivendas habituais de deudores hipotecarios e a posibilidade de que as persoas afectadas poidan permanecer nas súas vivendas en réxime de aluguer social.

A proposta do PP supón unha burla aos intereses das persoas afectadas por procesos de ejecución hipotecaria e á sociedade no seu conxunto. Unha vez máis, a efectividad do dereito a unha vivenda digna consagrado na Constitución española e en numerosos tratados internacionais de dereitos humanos ratificados polo Estado español, queda supeditado aos intereses das entidades financeiras.

Pese á aceptación a trámite parlamentario da ILP, o PP, descoñecendo o masivo apoio social á proposta, elimina todo rastro da ILP pola dación en pago. Co seu proxecto de Lei, o PP non resolve o problema social da débeda hipotecaria (nin dos que xa foron desafiuzados nin dos que o serán no futuro). Miles de cidadáns continuarán perdendo a vivenda i continuasen endebedados coas entidades financeiras, perpetuándose a inxustiza da lexislación hipotecaria española.

Mentres que a ILP permitía liberar ás familias da condena financeira e facilitaba o seu acceso, en réxime de aluguer social, ás vivendas baleiras propiedade das entidades financeiras. Unhas medidas que permitían mitigar de xeito decisivo os efectos sociais máis dramáticos da crise económica actual. A reforma do PP seguirá condenando á pobreza e á exclusión social por centos de miles de persoas.

Por todo iso, as entidades promotoras da Iniciativa Legislativa Popular (ILP) pola dación en pago retroactiva, a paralización dos desahucios e o aluguer social, decidimos retirala e poñer en evidencia que o proxecto de lei do PP supón o rexeitamento á ILP que se presentou no Congreso.

O grupo promotor está formado por CCOO, UGT, Observatorio DESC, Taula do Terceiro Sector, Confavc e Plataforma de Afectados pola Hipoteca
      

       #EsixigimosNosaILP

                   o PP afunde á ILP

Carta ós diputados do PP

7/03/2013

Ana PastorJulian,Telmo Martín Gonzalez,Paz Lago Martínez (PONTEVEDRA )
Juan de Dios Ruano Gómez, Marta González Vázquez, Trístana Maria Moraleja Gómez, Antonio Pérez Insua , Antonio Eiras Reí. (A CORUÑA )
Joaquín María García Díez ,Maria Iglesias Fontál y Jaime Olano Vela (LUGO )
Guillermo Collarte Rodríguez , Celso Delgado Arce , Belén Vazquez Blanco (OURENSE)

Invitámolo a asistir ás reunións das Plataformas de Afectados pola Hipoteca. Invitámolo a coñecer de primeira man e en directo a realidade á que nos vemos abocadas centos de miles de persoas neste país.

Vostede coñece dabondo que as execucións hipotecarias e os desafiuzamentos por impago de hipotecas son unha das caras máis dramáticas da crise en España, que xa levou por diante a máis de 400.000 familias. É unha realidade innegable para alguén que ostenta un cargo público.
Vostede sabe tamén que o marco legal que regula os impagos de hipotecas condena a familias insolventes á exclusión social e déixaas sen marxe para refacer as súas vidas nin horizonte algún de recuperación. Isto foi avalado extensamente por sentenzas xudiciais, Gobernos doutros países, a relatora de Nacións Unidas polo dereito á vivenda, a avogada do Tribunal de Xustiza da UE, Concellos, etc. A situación vólvese aínda máis incomprensible se se ten en conta que a dación en pagamento, o dereito a unha segunda oportunidade, está contemplada na nosa lexislación para as empresas, pero non para as persoas.
A súa Señoría é perfectamente consciente de que este drama foi ignorado de xeito reiterado polos gobernos de PSOE e PP e que nin o decreto de Boas Prácticas nin a moratoria de desafiuzamentos para casos de extrema vulnerabilidade serviron para resolver o problema.
E tamén sabe que a sociedade fixo súa de forma masiva e incontestable a única proposta que a día de hoxe ofrece solucións de mínimos a este drama: a ILP pola dación retroactiva, a paralización dos desafiuzamentos e o aluguer social.
Todo isto sábeo se vive neste país e coñece á xente do común, a xente normal que está sen traballo e con hipoteca. Ou que ten traballo, pero non gaña suficiente para pagar a hipoteca por ter que afrontar gastos máis importantes como comer ou abastecerse dos servizos básicos. Se non o sabe é porque vostede bota unha venda nos ollos cando sae á rúa ou ignora as novas na prensa sobre persoas desesperadas que tristemente nos deixaron porque xa non puideron máis, pensando que non había saída. Pero si que a hai, a que a Plataforma de Afectados pola Hipoteca puxo enriba da mesa.
Se todo esto non fose suficiente para decatarse, o pasado martes 5 de febreiro a voz da PAH chegou ao Congreso a través da súa voceira, Ada Colau, que compareceu na Comisión de Economía para falar sobre o proxecto de protección dos deudores hipotecarios. Ese día entregamos outra carta coa que solicitamos ao seu grupo parlamentario que se comprometa por escrito a defender as demandas que contén a ILP sen rebaixas nin concesións de ningún tipo. O silencio ou unha negativa do seu partido á misiva equivale a ignorar o sufrimento de miles de persoas e a vontade dunha incontestable maioría

Terminamos, Señoría:

A ILP tramitouse e vostedes teñen que presentar enmendas para posteriormemente votala no Congreso. Poden respectar as demandas de mínimos recollidas na ILP, ou amplialas. Tamén poden votar a favor de perpetuar os privilexios da banca. Pero votar a favor da ILP bríndalle unha nova oportunidade para acabar con este drama social, estar á beira do pobo e recuperar parte da lexitimidade perdida. Votar en contra ou rebaixala convérteo, aos ollos da maioría, en responsable directo do sufrimento e a dor de miles de familias deste país. Apelamos á súa conciencia persoal e á súa humanidade ante o sufrimento e a vida da xente. Baixe á rúa e escoite aos afectados. Ata que se vote a ILP vostede pode cambiar de opinión. Veña visitarnos. Se non pode, teremos que achegarnos nós

PAH VigoTUi
Stop Desafiuzamentos Lugo
Stop Desafiuzamentos-ALPA Vilagarcía
Stop Desahucios Coruña
Stop Desafiuzamentos Ourense
Stop Desafiuzamentos Compostela.
“FerrolTerra”
Stop Desafiuzamentos Barbanza
PAH Morrazo

Galicia

20130310-010326.jpg

Nova Campaña da PAH

Nos últimos meses o consenso para reformar a lei hipotecaria, que ten alcanza cotas do 90% entre a poboación segundo as enquisas, estendeuse ata sectores como o Tribunal de Xustiza da UE, os xuíces decanos do noso país, sindicatos de policías e mesmo asociacións de cerralleiros e bomberos que se negan a colaborar nos desafiuzamentos. Chegados a este punto, consideramos que coa ILP esgotamos todas as vías posibles que o actual sistema ofrece para modificar unha lei. Agora é a quenda dos políticos. É a quenda de responder ás demandas da cidadanía e deixar de responder ao ditado da banca.

.y damos comezo a unha campaña de sinalamento dos culpables

Durante as dúas primeiras semanas de febreiro, a PAH interpelou a todos os partidos con representación parlamentaria para solicitar por escrito o seu apoio a estas medidas de mínimos. Temémonos que algúns partidos van expresarnos a súa determinación de votar en contra e continuar defendo os intereses das entidades financeiras. Estamos convencidos de que esta decisión non responde á vontade dos deputados que conforman estes partidos e é por iso que iniciaremos unha campaña co obxectivo de que rompan a disciplina de voto apelando aos seus valores éticos e morais, apelando á democracia; é unha demanda cidadá.

Será unha campaña pacífica e estamos a traballar conxuntamente con avogados, colectivos de artistas e deseñadores para que a campaña teña a máxima repercusión diudadana que nos permita conseguir os nosos obxectivos. Respectamos a liberdade de voto dos deputados, pero consideramos que temos dereito como cidadáns a informalos das consecuencias dramáticas que vai ocasionar a súa decisión porque as estamos a padecer diariamente.

Esta campaña será gradual e está dividida en fases:

Apelamos ao voto individual. Queremos coñecer cúal é a intención de voto de cada un destes deputados e informalos dos contidos da ILP mediante os seus perfís de twitter .Que rompan a disciplina de partido e voten a favor das propostas contidas na ILP: Dazón en pagamento,aligerar social e paralización inmediata dos desafiuzamentos.

Se persisten en manter a decisión da cúpula dos seus partidos, iniciaremos unha segunda fase na que faremos visible a súa actividade lexislativa Se rematou a impunidade para aqueles que permiten que se sigan vulnerando os dereitos humanos no noso país. Os bancos ningunean nos, sinálannos como culpables da nosa situación, engánannos en procesos de refinanciamento, maltrátannos verbalmente, sinálannos publicamente no desafiuzamento da nosa vivenda e déixannos na rúa sen ningunha alternativa.
Agora tócanos a quenda de sinalar os que permiten que esta situación se produza.

20130222-015123.jpg