Etiqueta: Parque público

Aumentaron os Desafiuzamentos en Galicia

Por dous trimestres consecutivos en Galicia aumentan os desafiuzamentos un 14,4% no primeiro trimestre do ano, segundo informa o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG ) e no segundo trimestre do presente ano tiveron un incremento do 6 % con respecto ao mesmo período da anualidade anterior, ao pasar de 690 a 732.

Hai que reafirmarse na idea do aluguer social e polo dereito a unha vivenda e dar uso social á vivenda desocupada ,frente as propostas da Xunta de Galiza que nos impón unhas medidas que non funcionan , e os datos non engañan

1/ Esiximos a CREACION nun parque publico de aluguer social. Denunciamos o uso antisocial das vivendas baleiras e das vivendas das persoas e familias que foron desafiuzadas do seu pisos

2/ Debemos esixir á Xunta de Galicia unha Lei de Vivenda Autonómica que garanta que os cidadáns teñan recoñecido o dereito ( recoñecido no Estatuto de Autonomía e a Constitución ) a unha vivenda digna e de calidade e Subministracións Basicos garantidos

Galicia foi castigada por miles de deshucios e desaloxos O 2º T deste anos aumentaron os desafiuzamentos ,ao tempos que .Galicia, é unha das comunidades autónomas con maior porcentaxe de vivendas baleiras , unha de cada cinco vivendas de Ourense e Lugo está baleira. Son as dúas provincias con maior porcentaxe de vivendas desocupadas.

Por outra banda o SAREB ( Banco Malo ) e a Banca son hoxe os maiores propietarios de vivenda

Queremos que se aborde o problema da vivenda desocupada (fomentar o aluguer das que non teñen ningún uso ) e a creación dun parque público e de VPO coas casas hoxe en poder da Banca .

POR O ALUGUER NO CENTRO DA DIANA

1.- Aluguer estable e alcanzable

Para elo e fundamental unha nova Lei de Arrendamentos Urbanos para facilitar un aluguer ,estable e alcanzable

* Reforma da LAU para dar seguridade e estabilidade.

* Ampliación  a un mínimo de 5 anos e con fórmulas nas cales o contrato  só póidase rescindir en casos concretos de urxencias.

* Establecer un marco de regulación dos prezos que corresponda aos ingresos da poboación

2/Reorientación do sector da construción cara a actividades de rehabilitación

3 / Parque Publico da Vivenda :Vivenda Social “Alugueres Sociais non superiores ao -25 % o 30% dos ingresos da unidade familiar”.

Mobilización de vivenda baleira mediante a cesión obrigatoria e recuperación da vivenda en mans da SAREB, expropiación das vivendas en mans da banca pública rescatada, expropiación de vivenda baleira dos grandes garfos de vivenda e atraer Vivenda de Privada de pequeños propietarios para o Aluger Social con propostas reais e sabendo que un PARQUE da Vivenda non pode construirse en base a estas Vivendas dos pequenos propietarios .

Anuncios

Dictadura del Propietario. Dictadura del Banquero

Preparando a mesa en Principe para denunciar la Dictadura del Propietario y del Banquero En Vigo es imposible tener un proyecto de vida estable como inquilino o hipotecado

Los propietarios y los Grandes tenedores de vivienda saben que en ausencia de política social ,ellos dictaran las normas y los precios .La dictadura del Casero las reformas que se han ido aprobando, así como los ajustes y recortes aplicados, han pasado por alto toda consideración sobre justicia y reciprocidad, se han creado las condiciones para la “tormenta perfecta” que traerá mas destrucción de derechos y mas precariedad . Esta falta de perspectivas, este vivir a la intemperie y en la incertidumbre configura una salida de la crisis donde falta de derechos y precariedad se dan la mano.

Ya no es solo el drama que afecta a las miles de personas pendientes de un hilo para ser desahuciadas,es un problema mayor que afecta a amplias capas sociales : La creciente precariedad

Una de cada tres familias ingresa mensualmente menos de 1.100 euros netos… sumando los sueldos de todos los miembros, lo que da pie a un nuevo concepto, el del ‘hogar mileurista’El 40,8% de los hogares españoles llega «justo» a final de mes, un 12% no llega

Es el desahucio del desahuciado :Gente que perdió la casa por no poder pagar la hipoteca vuelve a quedarse en la calle por desahucio de Alquiler porque no llega para pagar la mensualidad y para rizar el rizo muchas de estas personas , de familias conservan una deuda con el banco que hace muy difícil que esta gente que estas familias puedan salir adelante

Luchamos por el derecho a la Vivienda Ya no es solo un asunto de los Hipotecados ,hoy la vivienda es un articulo de lujo . No se ayuda a las familias ,se ayuda a los propietarios y a la Banca .Nuestro país es líder europeo en ayudas a la vivienda como mercancía y líder europeo en desahucios.

Frente a la Vivienda entendida como negocio financiero nosotros vemos la Vivienda como un derecho .Las políticas que se han puesto en práctica durante la crisis están acabando con el esquema básico de justicia y de una cierta distribución de la riqueza Eso se ha terminado Se han pisoteado derechos y se han cometido graves injusticias y abusos que minan la confianza tanto en el sistema económico como en las instituciones de la democracia representativa. Se dibuja pues, un Movimiento que debe ser capaz de integrar no solo a los que han sufrido un desahucio o aquellos que están al borde del mismo ya sea de Hipoteca o de Alquiler será un movimiento mas amplio ,el de recuperar la Vivienda como derecho ,y en ello están implicada una mayoría social que sufre las consecuencias de un crisis o de la “llamada salida de la crisis” la cual es a base de precariedad ,sueldos de miseria , inestabilidad y segregación social en barrios de grados Hay que saber juntar a todos ellos ,los hipotecados ,los Inquilinos,los desahuciados y a los que no llegan o llegan con dificultad a fin de mes y que sienten que serán muchas las causas, pero sin duda el precio de la Vivienda es una de ella

Somos la PAH de V de Vivienda y Vida digna

AT

Inquilinos e Hipotecados

En España es imposible tener un proyecto de vida estable como inquilino o propietario por la desprotección jurídica y sobre todo por la creciente precariedad y aumento del precio de la Vivienda

El amplio parque de vivienda privada que se encuentra desocupada en la actualidad, sobre todo en posesión de inmobiliarias propiedad de grandes  entidades  bancarias o de la Sareb, crean un marco de oportunidad para dotar a las administraciones de vivienda social.

Se presenta por el contrario, parte del PP, que la  única solución pasa por la creación de un Parque Publico de la Vivienda con solo la Movilización de la Vivienda de Particulares con la esperanza que las pongan en Alquiler social .Propuesta que ha mostrado su fracaso mas estrepitoso y que ademas pretende ocultar que es el amplio parque de vivienda que se encuentra desocupada en la actualidad, está sobre todo en posesión de inmobiliarias propiedad de grandes entidades bancarias o de la Sareb, lo que debería crear un marco de oportunidad para dotar a las administraciones de vivienda social. No se trata de la expropiación de entrada ,como se pretende decir .Se trata de   “Acuerdos de cesión de vivienda”,se han logrado multitud de ellos , Es posible por tanto y  apoyándose en la presión social , es perfectamente alcanzable

Asi pues ,la generación de un parque de vivienda asequible permitirá dar respuesta a un amplio abanico de problemáticas residenciales que actualmente no están cubiertas, que incluyen a las personas que, aún teniendo recursos económicos, no pueden costear un alquiler de mercado, o no cumplen con los requisitos que dicho mercado establece (aval, nóminas, contratos laborales indefinidos..etc .).

Un parque de vivienda asequible en alquiler tiene también el objetivo de dinamizar  y movilizar la vivienda vacía disponible.

DICTADURA del CASERO .DICTADURA del BANQUERO

Más de 6 millones de ciudadanos viven bajo la dictadura del casero.

Las inmobiliarias saben que no existe un parque de viviendas al margen de los vaivenes del mercado libre que controlan. El parque de vivienda pública de alquiler no supera el 1%, así pues los 2’5 millones de hogares que viven en viviendas alquiladas sufren la dictadura de la Ley de Arrendamientos Urbanos- LAU.

No se ayuda a las familias ,se ayuda a los propietarios La medida que se quiere introducir en el “Plan Vivienda del PP” de subvencionar los alquileres hasta 600 euros –o hasta 900€ en el caso de  jóvenes- son en realidad ayudas al propietario para asegurarle el cobro del recibo ,las familias no ven ese dinero ,para evitar que lo puedan “malgastar” en comida

Por otra parte hay casi otro millón de hogares en situaciones irregulares como subarrendamientos legales o ilegales, infraviviendas y ocupaciones La mayoría de estos hogares concentran las capas de la población que, o bien, no pudieron cogerse al carro de la burbuja inmobiliaria,comprando una hipoteca o bien son inmigración pobre o hogares de nueva formación joven: el Precrariado

FRAUDES

Hay  1,25 millones de propietarios (54%) que no declaran los arrendamientos cobrados. Son una enorme bolsa de fraude calculada entorno a 3000 millones anuales por los inspectores de Hacienda Por tanto, el bolsillo de caseros es un pozo sin fondo visto que las políticas de fomento del alquiler han sido un fracaso histórico que sólo ha enriquecido a los rentistas pero no han logrado movilizar las viviendas infrautilizadas o vacías para vivienda social

Nuestro país es líder europeo en ayudas a la vivienda y líder europeo en desahucios.

Se ha legislado a favor de la propiedad frente a la vivienda entendida como un derecho . Sin una política de vivienda entendida como un derecho fundamental y estable en el tiempo ha sido y será muy difícil conseguir el óptimo de equidad de una vivienda digna para todo el mundo

A.T

 Guetos Non .A Cidade Dual 


Hai pouco preguntabámonos: Que facemos coas vivendas baleiras? “Parque Social da Vivenda Si, pero onde?”. 

 A vivenda debe ser un factor de inclusión social, non de exclusión. Diciamos: Os alugueres sociais que teñen que ofrecer as entidades financeiras deben ser “preferentemente a vivenda afectada polo procedemento ou, alternativamente, unha vivenda situada dentro do mesmo termo municipal”; é dicir, nin a entidade financeira, nin as Administracións local ou Autonómica, poderán ofertar unha vivenda sen saída comercial nun barrio degradado. Nin tampouco está no noso ánimo consentir o desterro fora do lugar de arraigamento das familias ou da xente desafiuzada

Nos barrios marxinais son abundantes as vivendas inadecuadas ou de escasa superficie, o abandono de espazos públicos, o illamento dos servizos públicos,  un alto índice de apiñamento, unha forte presenza de núcleos de infravivenda, e mesmo a proximidade a infraestruturas indesexables  (vertedoiros, incineradoras, áreas industriais degradadas, etc.)

Con frecuencia carecen de servizos básicos como os de abastecemento de auga, saneamento, subministración de electricidade e alumeado público. E, a miúdo, padecen unha delincuencia endémica.

   🔹Conflitos e Convivencia

Os conflitos coa veciñanza  son habituais, así como a sensación de inseguridade. É inadmisible que a Xunta siga coa mesma política de apiñamento. A VPO, e moito máis aínda o “Parque Publico da Vivenda”, non debe seguir o modelo dos anos 60, das casas sindicais ou “casas baratas”, que xa demostraron o seu fracaso.  Hai que investir en programas de inserción social; a pobreza, o esquecemento, a segregación e a falta de recursos e investimentos fan crecer sentimentos de que “se o estado non fai nada polo meu, por que ía eu a preocuparme dos demais?”.  Este é un fenómeno que foi amplamente estudado. 

Dise que “se hai algún elemento ou factor, de entre todos os que compoñen a Situación Social do Benestar, que sintetice e de modo claro indique (que sirva de indicador sociolóxico) cal é o nivel de Benestar ou Malestar Social dunha familia, ese é, sen dúbida, o da vivenda que habita, e as súas condicións de aloxamento”. 

A Xunta ten que investir en “programas de intervención social ” e non deixar degradar a convivencia entre veciños. É inadmisible.  

Opoñémonos os “Edificios Gueto”. A vivenda Social ten que estar distribuída por toda a cidade, abandonando as políticas “de casas baratas” que vivimos baixo o franquismo e que tantos problemas sociais crearon nos anos 80, tras a crise e a reconversión industrial do País.

As cidades adoitan estar en constante transformación, tanto no social como no urbanístico. Nos últimos anos vimos aparecer nas nosas rúas novas tribos urbanas que conseguiron “revitalizar” zonas tradicionalmente deprimidas, converténdoas nas novas zonas de moda.
O problema chega cando este proceso chamado  xentrificación,  que nun principio podería parecer beneficioso,  despraza e marxina aos seus habitantes tradicionais, que non poden seguir co novo ritmo económico que empeza a adquirir a zona ante a chegada de veciños  cun maior poder adquisitivo. Segundo sociólogos e arquitectos, este proceso ten catro fases: abandono do barrio, estigmatización, rexeneración e mercantilismo, aínda que tamén pode sumarse unha quinta etapa, a resistencia.

   🔹A cidade dual

A cidade, na orientación dada polo urbanismo funcionalista mercantil, onde o urbano e as persoas son meras mercadorías, é levada á súa máxima expresión, pois aplica a separación de funcións urbanas e, en vez de ser un factor de inclusión e de convivencia ,é favorecedor da segregación espacial, que sitúa e distancia aos grupos segundo os seus “atributos sociais ”, étnicos, ou mesmo pola súa “forma de ser” ou de pensar e, sobre todo, do poder adquisitivo.. Actúa favorecendo ou desfavorecendo, nunha perspectiva que vén considerar aos suxeitos como obxectos que se distribúen polo conglomerado urbano, segundo o seu valor e capacidade mercantilizada. 
Así pois, a distribución no espazo urbano segundo esta nova lei de que “tanto tes tanto vales ” establece localizacións singulares e diferenciadas na cidade, na extensa urbe,   segundo a súa capacidade de acceso aos recursos,e dicir, segundo á súa capacidade adquisitiva. A segregación espacial será   causa, e á vez efecto, desas múltiples fragmentacións que, a modo dun circulo viciado, poñen de relevo a tendencia á consolidación dunha cidade dual.
A “cidade dos lugares” convértese, para determinados barrios, na trastenda da cidade escaparate . Uns son desprazados cara ás periferias sociais e territoriais, quedando así á súa sorte, como refuxios endogámicos de supervivencia ,e atópanse, de forma crecente, inhabilitados para incorporarse á cidade dos “escaparates ” e “das oportunidades”. Isto pon de relevo a perda de atributos do Estado de benestar, no referente á súa capacidade para regular o mercado, para planificar a economía e para garantir as prestacións sociais aos sectores mais vulnerables da sociedade.  

  

🔹Por último temos que Citar o fenómeno das URB PANTASMAS

O próspero negocio do ladrillo entrou en decadencia coa chegada da crise financeira, na que a especulación urbanística tivo un papel central. As vivendas sen terminar ao longo e ancho da rexión son un vivo recordo do desastre 

 

Son as cicatrices  ou feridas abertas  da especulación inmobiliaria que encheu  toda España de pisos, chalés e urbanizacións que en moitos casos a crise pillou a medio facer. E así quedaron. Esqueletos do que ían ser as vivendas de centos de persoas que agora ven destartalada a oficina portátil que albergaba o piso piloto, unha maqueta do soño feito realidade.

A crise deixou decenas de casas a medio facer. Unhas coas paredes xa encaladas, outras nas que só deu tempo a construír a estrutura de formigón, todas sen portas e sen xanelas. Din que naquelas nas que xa estaban instalados os baños, os canos ou a rede eléctrica, algúns aproveitaron para acudir ao saqueo dos materiais útiles.

A quebra das construtoras, promotoras e inmobiliarias trasel estalido da “burbulla” foi a principal causa do abandono de decenas de vivendas en construción

Mentres os anos pasan sen solucións claras nin homoxéneas, este panorama deixa paisaxes desamparadas en pobos e cidades. As estruturas de cemento sobreviven xunto a carteis publicitarios que mostran no que se ía a converter o lugar. Edificios e chalés con patios rodeados de vexetación, piscina, garaxe, e familias sorrindo: Vivendas de dúas e tres habitacións, preto da cidade e dos principais centros comerciais, “entra e infórmache”, lese aínda nos letreiros xunto ao piso piloto. 

Segun O Confindecial hai moitas persoas que se apuntaron a unha cooperativa ou compraron sobre plano e perderon o seu diñeiro que pensan que non o poden recuperar porque non asinaron nin un aval bancario nin contrataron un seguro que garantise as cantidades adiantadas. o Tribunal Supremo, a través de media ducia de sentenzas, foi dando claramente a razón aos compradores.

🔹Cústanos moito dar unha soa solucion xa que en enfinidad de casos estes proxectos que se viron salpicados por irregularidades urbanísticas.En calquera caso calquera solucion pasa por ter enconta alguns destes principios :



          ▪️ 1/ Devolución do diñeiro aos compradores 

          ▪️2/ Estudar a necesidade social destas Promocións construídas en Plena tolemia inmobiliaria Necesítanse estas Vivendas ?. Son sustentables econonomica e ecoloxicamente ? 

          ▪️3/ Seguir o rastro deixado polas Promotoras ,construtoras  e Banca para que reparen e paguen o dano causado (incluído o medioambiental ) Aínda que este Goberno saíu en defensa de Banca e Constructuras. En 2016 entraba en vigor a reforma da Lei de Ordenación da Edificación (LOE), que recolle que «as cantidades entregadas a conta só estarán aseguradas unha vez que se obtivo a licenza de obras para poñer en marcha a promoción».

         ▪️ 4/ E non se debe cosentir que se utilizen esas promocións e Urbanicinaciones para “Crear un Parque Publico da Vivenda” (Os imaxinades esas promocions ,que estan “en medio da nada” en rexions como Murcia o interior da costa meditrerranea, destinadas a  aislar , arrinconar a todo un sector da poboacion  por motivos exclusivamente económicos ?) Aínda que é certo que as dificultades son grandes ,para que se faga realidade un proxecto nesa dirección, a tentación da Banca de desfacerse destes “activos” e limpar sua imaxe  non o é menos grande .  
Non imos consentir que a Política de Vivenda do PP e a BANCA dedique partidas para marxinar a familias ou grupos sociais en barrios as aforas ou en municipios lonxe da súa residencia habitual. É dicir, ancorar a vivenda social aos barrios mais degradados, o que é unha oportunidade evidente para as entidades financeiras para liberarse do stock inmobiliario con menos saída comercial á conta da segregación urbana.


             Vivenda Social Se .Guetos Non 

              A.Telmo 


                                                                                                                                                                                                                                                           

 Vivenda Social ,Onde?.Polo dereito o arraigamento.

A vivenda debe ser un factor de inclusión social, non de exclusión .Os alugueres sociais que teñen que ofrecer as entidades financeiras,os grandes garfos, o a SAREB e Administraciónes Públicas tanto local como Autonómica deben ser preferentemente a vivenda afectada polo procedemento ou, alternadamente, unha vivenda situada dentro do mesmo termo municipal; é dicir, a entidade financeira ,nin as Administracións local ou Autonómica NON poderán ofrecer unha vivenda sen saída comercial ,fora da residencia o municipio habitual ou nun barrio degradado.

-Non imos consentir que a BANCA dedique sóbralas para marxinar a familias ou grupos sociais en barrios á aforas ou en municipios lonxe da súa residencia habitual. É dicir ancorar a vivenda social aos barrios máis degradados ou en lugares da xeografia de escasa saida mercantil ou especulativo  o que é unha oportunidade evidente para as entidades financeiras o amparo dos Plans  da Xunta como o devandito Convenio de Vivenda Baleira , para liberarse do stock inmobiliario con menos saída comercial á conta da segregación urbana.

Os Bancos din ter 2600 Vivendas baleiras O Convenio da Xunta D 17/2016 reacolleu a 72 familias ocupan vivendas cedidas por entidades financeiras no marco de diversos convenios de colaboración cos mesmos ,pero é curioso que non dispoñamos de datos de cantas familias ou persoas foron reacollidas polo Convenio de Vivenda Baleira na súa vertente de colaboración con vos Concellos 

E a Xunta do PP segue veña e dálle que  os Concellos deben sumarse a ” ao Convenio para crear unha bolsa social dispoñible.” Co fin de ocultar a súa inutilidade : ata hora só fixérono algo mais de 39  Concellos en toda Galicia ou sexa nin os Concellos do PP rubricárono . Sabedes por que ? Porque é maldito fume, para que hai que apuntarse ?: Queren dicir que os habitantes de Galicia teñen recortados os seus dereitos ,segundo a localidade onde habitan ? A Xunta sabe que non é así, o exemplo témolo a diario xa que recentemente na nosa cidade hanse “trasladado” ,desarraigado a familias a Concellos lonxe de Vigo simplemente porque alí existía dispoñibilidade de vivenda ,pero non porque ese Concello estivese adherido ao Convenio senón por ABANCA tenia cedido dous pisos ,como constatamos cos desarraigamentos a MOAÑA ,CEE ..ou mais recentemente nos arredores de COVELO   Ourense que se pon como cidade que se asinou o ditoso convenio so dispón a *dia de hoxe de tres vivendas para emerxencia pero que non proceden como consecuencia desa firma e mira que xa choveu ,sinó de actuacions para recuperar casas dos mestres ,*medicos etc no rural .

Quérenos facer crer que non se negocia  a cesión de Vivenda Baleiras porque o Concello non asinaron o Covenio ?  Cousa discutible xa que se estan adheridos a ese “Convenio” polo acordo  de FEGAMP _Xunta.

O Convenio da Xunta supón 

  1.    Desarraigamento 
  2.     É restritivo e inxusto 
  3.     Non ofrece seguridade habitacional: (máximo de 36 meses, )

Isto non exime as responsabilidades das Administracións Locais que na maioría das ocasións carecen da Vontade de arranxar a Vida das Familias pendentes de quedar na rúa 
En Vigo a PAH ,asi como outros MMSS hanlle traslado a Abel Caballero unha serie de medidas para paliar este drama (ler en leste mesmo Blogue ) a resposta foi sempre o silencio e o desprecio .

Dereito ao arraigamento 

Vivendas Sociais na Vivenda Habitual ou termino municipal 

Por unha LeiGalegaDaVivenda

O ALUGUER  CENTRO DA DIANA 


Entendemos que é vital garantir a función social das vivendas a través da firme protección do uso residencial por diante do uso económico ou especulativo de calquera tipo. .A vivenda debe ser un factor de inclusión social, non de exclusión .Non imos consentir que a BANCA e os procesos de Xentrificacion degraden os nosos barrios e dedíquense sóbralas para marxinar a familias ou grupos sociais en barrios á afueras ou en municipios lonxe da súa residencia habitual

A capacidade de acceso á vivenda por parte das persoas e familias ven reducíndose pola cada vez menor capacidade económica das familias e os altos índices de desemprego. Os prezos da vivenda en venda e do aluguer non se equilibraron con respecto aos ingresos das familias, que diminuíron aínda máis.Debemos poner en primer plano os usos antisociais de la Vivienda  ,nomeadamente  a Vivienda Baleira e  a que posee a SAREB.  É necesaria  unha mobilización urxente das vivendas baleiras e a formación dun  parque público de aluguer social.
A través da organización da cidadanía   queremos dar resposta ás demandas crecentes en torno ao aluguer mediante servizos de asesoramento que nos empoderen sobre os nosos dereitos e deberes e sobre as condicións contractuais dos nosos alugueres (temporalidade, fianzas, obras, condicións de habitabilidade, mantemento, cláusulas, etc). Tamén queremos ter incidencia en cuestións de carácter máis xeral como a Lei de Arrendamentos Urbanos (LAU) ou o desenvolvemento de medidas lexislativas para o control e a limitación dos prezos do aluguer.”

Nova Lei de Arrendamentos Urbanos (LAO ) para facilitar un aluguer estable e asequible. Nova regulación do aluguer protexendo a parte máis débil dos contratos, os inquilinos. Instaurar mecanismos de seguridade na tenencia e estabilidade do aluguer , normatividad para a prórroga do aluguer da vivenda

      O ALUGUER AO CENTRO DA DIANA :#VivendaDigna


1.- Aluguer estable e alcanzable 

Nova Lei de Arrendamentos Urbanos para facilitar un aluguer estable e alcanzable

* Reforma da LAU para dar seguridade e estabilidade.

* Ampliación  a un mínimo de 5 anos e/ou fórmulas nas cales o contrato  só póidase rescindir en casos concretos de urxencias.

* Establecer un marco de regulación dos prezos que corresponda aos ingresos da poboación


2/Reorientación do sector da construción cara a actividades de rehabilitación


3/ Nova Lei dá Vivenda

           ( alguns criterios,non todos ) 

  • 1-Unha lei que faga efectivo o dereito que establece a Constitución que todos os españois teñen dereito a gozar dunha vivenda digna e axeitada
  • 2-Unha lei que asegure a función social da vivenda 
  • 3-Unha lei que que regule, por un lado o desorbitado numero de vivendas baleiras ,vivendas sen uso ou infrautilizado e doutro, unha demanda insatisfeita cunha oferta insuficiente e a prezos non adecuados, así como numerosos procesos de privación da mesma. Preténdese poñer fin ás prácticas especulativas como privatizar ou externalizar a súa xestión de Vivenda Públicas ou VPO
  • 4–Una lei que mellore a definición da función social da propiedade da vivenda e das consecuencias do incumprimento de devandita función 
  • 5/ Unha lei que aposte decidamente polo ALUGER como alternativa habitacional estable ,e defenda o Aluger Social na Vivenda habitual en casos de desafiuzamentos .
  • 6 / É imprescindible desenvolver políticas que prioricen a adopción de medidas que tendan á posta no mercado de vivendas baleiras e a rehabilitación sobre a construción, nunha clara aposta pola sostibilidade e a conservación do medio ambiente


4/ Parque Publico da Vivenda : 

  •     * Vivenda Social  
  •     * Alugueres Sociais non superiores ao 30% dos ingresos da unidade familiar.  
  •      *Mobilización de vivenda baleira mediante a cesión obrigatoria e recuperación da vivenda en mans da SAREB, expropiación das vivendas en mans da banca pública rescatada, expropiación de vivenda baleira dos grandes garfos de vivenda


Definición de USOS ANTISOCIAES

  • Vivenda baleira durante mas de seis meses;
  • Omision de oferta vinculante de aluguer en casos de desaloxo;
  • Incumprimento dos deberes de conservacion da vivenda;
  • Incumprimento dedeberes de pago e conservacion de leiras derivados da Lei de Propiedade Horizontal;
  • Incumprimento do deber de inscripcion rexistral da titularidade.

* Reforma de la LAU para dar seguridad y estabilidad.


Vivenda Publica Se .Pero onde ?

Ao redor de 1.000 millóns de persoas residen en barrios marxinais e vivendas inadecuadas, unha cifra que aumenta pola crecente urbanización, o incremento demográfico e polos movementos migratorios Con frecuencia carecen de servizos básicos como os de abastecemento de auga, saneamento, subministración de electricidade e iluminación público. A miúdo, a delincuencia é endémica, e as mulleres e as nenas son as máis expostas a ese risco. O desemprego, o subempleo e o custo do transporte a lugares distantes de traballo agravan as dificultades

As desigualdades no espazo urbano 

Dise que “se hai algun elemento ou factor de entre todos os que compoñen a Situacion Social do Benestar que sintetice e de modo claro indi­que (sirva de indicador socioloxico) sobre cual é o nivel de Bens­tar Social ou de Malestar dunha familia, ese é, sen dúbida, o da vi­venda que habita, ou o das súas condicións de aloxamento”.

A infravivenda ,o chabolismo son os casos mais extremos dun Urbanismo insolidario . Pero que este tambien reflíctese que gran parte das “chamadas casas baratas “sitúanse nos barrios marxinais ou periféricos das cidades con equipamentos basicos peores

A politica de vivenda debería ser un potente instrumento reductor de desigualdades.» Lamentablemente, da politica de vivendas na España actual non se pode dicir tal cousa. Nin PP nin PSOE tiveron o suficente coraxe nin valentía na construcion de VPO, non se combateu o chamado “efecto ghetto” .  A residencia nestes barrios, é estigmatizante. Vivir nestas zonas asóciase a escaseza de ingresos, a desviación moral, e iso ten connotacións en todos os ámbitos da existencia e na vida das persoas .

“Recibes peor atencion da Admistracion e eres mal visto” .Infravivenda, precariedade, delincuencia, economía informal-ilegal, confinamento, estigmatización, desorganización, violencia. Todos estes termos remiten á sensación de degradación .A pesar de todo o devandito, a cidade segue sendo o espazo para as oportunidades e a liberdade da cidadanía  e as súas ideas e potencialidades . É posible facer outra cidade é necesário unhas novas leis da Vivenda. Unha leyPAH onde se impulse o potencial emancipador que a cidade ten .O acceso á cultura ,á mestizaxe,ás novas creacións .Todo é posible con unha optica que poña a vivenda e a cidade ao servizo da persoas 

Parque Social da Vivenda si,pero onde .Polo dereito o arraigo 

A vivenda debe ser un factor de inclusión social, non de exclusión .Os alugueres sociais que teñen que ofrecer as entidades financeiras,os grandes garfos, o a SAREB deben ser preferentemente a vivenda afectada polo procedemento ou, alternadamente, unha vivenda situada dentro do mesmo termo municipal; é dicir, a entidade financeira ,nin as Administracións local ou Autonómica NON poderán ofrecer unha vivenda sen saída comercial ,fora da residencia o municipio habitual ou nun barrio degradado.

-Non imos consentir que a BANCA dedique sóbralas para marxinar a familias ou grupos sociais en barrios á aforas ou en municipios lonxe da súa residencia habitual.  É dicir ancorar a vivenda social aos barrios máis degradados o que é unha oportunidade evidente para as entidades financeiras para liberarse do stock inmobiliario con menos saída comercial á conta da segregación urbana.

Os Bancos din ter 2600 Vivendas baleiras O Convenio da Xunta D 17/2016 reacolleu a 72 familias ocupan vivendas cedidas por entidades financeiras no marco de diversos convenios de colaboración cos mesmos ,pero é curioso que non dispoñamos de datos de cantas familias ou persoas foron reacollidas polo Convenio de Vivenda Baleira na súa vertente de colaboración con vos Concellos 

E a Xunta do PP segue veña e dálle que se os Concellos deben sumarse a ” ao Convenio para crear unha bolsa social dispoñible.” Co fin de ocultar a súa inutilidade : ata hora só fixérono 39 Concellos en toda Galicia ou sexa nin os Concellos do PP rubricárono ,subscrito Sabedes por que ? Porque é maldito fume .Para que hai que apuntarse ?: Queren dicir que os habitantes de Galicia teñen recortados os seus dereitos ,segundo a localidade onde habitan ? A Xunta sabe que non é así, o exemplo témolo a diario xa que recentemente na nosa cidade hanse “trasladado” ,desarraigado a familias a Concellos lonxe de Vigo simplemente porque alí existía dispoñibilidade de vivenda ,pero non porque ese Concello estivese adherido ao Convenio senón por ABANCA tenia cedido dous pisos ,como constatamos cos desarraigamentos a MOAÑA ,CEE ..ou mais recentemente nos arredores de COVELO   

Quérenos facer crer que non se negocia cos BANCOS a cesión de Vivenda Baleiras pq o Concello non asinaron ? , cousa discutible xa que se estan adheridos por un acordo o de FEGAMP _Xunta.

O Convenio da Xunta supón 

  •   1º Desarraigamento 
  •    2ª É restritivo e inxusto 
  •    3º Non ofrece seguridade habitacional: (máximo de 36 meses, )

Isto non exime as responsabilidades das Administracións Locais que na maioría das ocasións carecen da Vontade de arranxar a Vida das Familias pendentes de quedar na rúa 

En Vigo a PAH ,asi como outros MMSS hanlle traslado a Abel Caballero unha serie de medidas para paliar este drama (ler en leste mesmo Blogue ) Resposta ,silencio ….

Por unha LeiGalegaDaVivenda Unha Lei PAH

Reforma da LAU :Aluguer estable e alcanzable 

Dereito a arraigamento 

#HaiLeiPAHvivienda.

Pd: Vecinificar. É un concepto que empregamos para referirnos a gañar espazos públicos para os veciños para o seu uso en clave de proximidade onde os veciños poidan realizar actividades cotiás para unha boa calidade de vida. Sería, pois, o oposto á xentrificación. Unha reconquista Niso deberiamos estar xuntos ,unidos e sen fisuras .

A.Telmo