Publicado en opinion, Persoas afectadas

Dereitos ,Vivenda e Cidade

J.Palomera do Sindicato de Inquilinas

Non contamos ningunha novidade cando falamos de que os prezos dos alugueres subiron case un 40% en Madrid nos últimos catro anos e que algúns barrios están tendo subidas do 15% anual e que os requisitos esixidos para poder alugar un piso están fóra do alcance da maioría da poboación.

Dado que xa non se pode ocultar que estamos ante unha nova burbulla na vivenda, os medios de comunicación volven sacar noticias que alertan da imposibilidad dos mozos para independizarse e do aumento dos desahucios de aluguer. Aínda que se está volvendo poñer o foco sobre isto, a maioría dos casos trátase como un drama inexplicable, unha catástrofe natural inevitable que provoca o aumento do prezo dos alugueres sen que nada se poida facer para remedialo.

A Vivenda é un luxo ?

A Vivenda xa non está en mans de particulares que con gran esforzo invisten nunha vivenda extra e alúgana , isto é unha pequena minoria e que ademais soben os prezos do Aluguer impulsados ou por imitación do que fan os Grandes tenedores de Vivenda ou mayoritariamente os Fondos de Investimento que son os que realmente dictan os Prezos do mercado da Vivenda

Os propietarios e os Grandes tenedores de vivenda saben que en ausencia de política social ,eles dictaran as normas e os prezos .

É obvio que o negocio inmobiliario no noso país non está en mans de particulares , o truco consiste en facernos crer que o mercado inmobiliario está controlado por particulares, e que como llo han currado moito, pois non se poden poñer límites á súa actividade. Pero iso é un mito ,un mito que serve para xustificar a actividade especuladora de fondos voitre, SOCIMIs, bancos, inmobiliarias, constructoras.

Creouse as condicións para a “tormenta perfeita” que traerá mais destrución de dereitos A ausencia de traballo digno e a precariedad Salarial é o factor que sumado ao aumento do prezo do Aluguer da lugar o aumento dos desafiuzamentos por unha parte e por outra actúa de barreira infranqueable para acceder a unha vivenda,para unha boa parte da xente, especialmente dos xovenes .O soldo medio dos españois a pechadura de 2017 situouse en 2.020,14 euros o que fai inviable pagar Alqileres de 600 -900€ senón mais.

Unha de cada tres familias ingresa mensualmente menos de 1.100 euros netos, sumando os soldos de todos os membros, o que dá pé a un novo concepto, o do «fogar mileurista» O 40,8% dos fogares españois chega «xusto» a final de mes, un 12% non chega.

Urbanizar a Pobreza

Ademas os altos prezos do Alquler e a ditadura do os grandes caseros e Fondos se está deseñando un Cidade Dual onde se despraza a cara a a periferia aos sectores sociais que non alcanzan o alto nivel adquisitivo para vivir nos cascos urbanos . O Observatorio de Medio Ambiente Urbano (OMAU) xa advertiu do risco de que o centro da capital acabase convertido nun parque temático de bares e terrazas para turistas

As políticas que se puxeron en práctica durante a crise están acabando co esquema básico de xustiza e dunha certa distribución da riqueza e tambien realizouse unha terrible “exclusión espacial” onde se produce a apropiación de barrios enteiros polos Fondos Voitre o que trae a expulsión das inquilinas para transformar en barrios de ricos . Fronte á Vivenda entendida como negocio financeiro nós vemos a Vivenda como un dereito #AquiEstamos #NonNosVamos

Entre as causas que deron orixe a estes espazos, e a cidade dual atópase a transformación que sufriu o mercado laboral, que supuxo a desaparición da estabilidade no emprego e o consiguiente aumento da precariedade .Isto reflíctese na existencia de espazos urbanos identificados como o centro da segregación social .

O Barrio e a vivenda teñen un papel fundamental na saúde e no arraigamento das persoas .Os Barrios degradados non só sofren carencias físicas ,senón que elas son expresión e o resultado dun tecido social fragmentado e da concentracion de persoas mais precarias e desfavorecidas en só uns barrios aos que lles acompaña o desarraigamento e a descriminación por vivir en devanditos barrios

@A.T

Anuncios
Publicado en Documentos útiles, opinion, Persoas afectadas

Defendendo o fogar Defendendo a vivivienda

Guía para a solicitude de medidas cautelares ante o comité DESC de Nacións Unidas para casos de desahucio sen alternativa habitacional

Esta guía pretende servir de axuda para un uso adecuado das solicitudes de medidas cautelares ao Comité DESC sobre suspensión de desahucios sen alternativa habitacional. Desde o Grupo de Traballo da Coordinadora de Vivenda de Madrid sobre Medidas Cautelares vimos facendo seguimiento das solicitudes que coñecemos e contabilizamos polo menos 50 casos de suspensión vinculadas á PAH e ao movemento polo Dereito á Vivenda só entre xaneiro e novembro de 2018. A través da análise de caso, aprendemos numerosas leccións para utilizar as ferramentas que ofrece o sistema internacional de Dereitos Humanos no noso favor, servindo á vez para denunciar o caso concreto e para dar visibilidad e legitimar ao movemento, intentando ao mesmo tempo fuxir do mero asistencialismo e enfocar nosa práctica ao empoderamiento popular colectivo.

As comunicacións ao Comité DESC requiren moitas horas de estudo previo, xestión documental, revisión de datos, comunicacións con diversos actores (grupos de traballo, asembleas, abogads de oficio, servizos sociais, bancos, propietarios, mediadores, etc.), redacción de solicitudes, visitas a xulgados, etc. O protagonismo das persoas afectadas é esencial, así como a confianza entre estes e o movemento, pois en cada caso poñemos en xogo enormes recursos ?públicos? ? en términos de tempo e esforzo das persoas máis comrpometidas das asembleas ? que non sería xusto que se desperdiciaran por un mal uso ou por falta de informacións relevantes.

Nesta “Guía de Uso” poñemos por escrito as recomendaciones que consideramos máis útiles para ter éxito desde unha perspectiva ampla: non se trata tanto de parar moitos desahucios (o que en si mesmo é bo), senón de mobilizar mellor todas as enerxías sociais posibles a través de procesos de stop desahucios que xeren verdadeiros avances para todas. Fariamos moi mal si en lugar de mellorar os nosos métodos e ser máis eficaces, co uso destas ferramentas saturásemos o movemento de ?papeleo? e servizo asistencial sen apenas impacto real. Un caso ante instancias internacionais para protexer o Dereito Humano á Vivenda é unha oportunidade única para influír en sectores sociais diversos e provocar cambios maiores, o que nos permitirá suspender desahucios no futuro con maior facilidade, pero para iso é necesario un tratamento responsable, técnicamente rigoroso e en sinergia con toda a potencia do movemento.

https://afectadosporlahipoteca.com/wp-content/uploads/2018/12/DEFENDIENDO_EL_HOGAR.pdfDESCARGA A GUIA AQUI

Publicado en Asociacións, Novas, Persoas afectadas

DIA da CONSTITUCIÓN e DEREITO A VIVENDA

Soamente en Vigo tivemos 237 desafiuzamentos nos 10 meses deste ano, a pesar dos meses de folga dos xulgados. Vemos con preocupación o incremento nos desafiuzamentos por falta de pagamento de aluguer, as familias están cada vez máis empobrecidas, con mais a dificultade para chegar a fin mes e en non poucos casos tense que escoller entre comer, pagar a luz, a auga e quentarse ou pagar a vivenda.

Nestas circunstancias està Elisabeth e os seus fillos, sen solución por parte das Administracións e con data para abandonar as súas vivenda o 10 de Decembro.

En Ferrol se desahucia a unha veciña de Caranza por falta de pagamento do aluguer da vivenda Silvia Teixeira que ten dous fillos, un deles menor de idade, e carece de recursos.

Fai uns dias morreu en Madrid Alicia, ela saltou pola xanela cando a Comisión Xudicial chegou ao seu domicilio e non podemos como ciudadania consentir nin un desafiuzamento máis e sobre todo NIN UNHA MORTE MÄS.

Os desafiuzamentos son unha realidade cotiá,amparada na precariedade laboral ,o paro ,a ausencia de recursos , endebedamento crecente e a subida imparable do prezo do Aluguer Asistimos a unha forma de crecemento herdeira da xestión regresiva e autoritaria da crise .Encamíñannos cara a un Estado onde repartición social ,o Estado do Benestar é substituído por un raquítico e eneficaz Estado de Beneficiencia.

Que todo o mundo saiba que hai un ditame firme da Organización de Nacións Unidas onde se di que non se pode botar a ninguén con vulnerabilidade dunha vivenda sen que teña unha solución habitacional, estamos fartas de ver como se vulneran os nosos dereitos constitucionais e os dereitos humanos. E ante a proximidade do Dia da Constitución imos lembrar coas nosas compañeiras de DISTOPIA , RSPVigo e Os Ninguens que se está vulnerando o dereito efectivo a unha Vivenda digna como recoje o art 47 da nosa Constitución.

Por todo isto decidimos convocar unha movilización para visibilizar estas situacións que abocan a estas familias ao desarraigamento debido á politica @de la Xunta teimuda no Programa de Vivenda Baleiras que fracasou estrepitosamente e á pobreza, non queremos perder a máis persoas por culpa da avaricia duns poucos, neste caso o FONDO VOITRE DIVARIAN / CERBERUS quedouse xa con 11 vivendas do edificio onde Elisabeth reside cos seus 3 fillos menores, despois volverán alugar a prezos moi altos ou a vender xa que as compraron a prezo de ganga a BBVA

Farémola para para reclamar as vivendas que estan cedidas ao concello de sr Abel Caballero e recalificadas en maio de violencia de xénero a uso social que levan 6 anos baleiras segundo IGVS e que agora require información ao Concello de Vigo

Para recordar a Vulneración dos DDHH o seguir desafiuzando a familias sen alternativa Habitacional

Polo Dereito a arraigo

Polo Dereito A Vivenda

Nin Xente sen casa Nin casas sen Xente

Publicado en opinion, Persoas afectadas

Vivenda Publica Vivenda Baleira

 Millóns de persoas residen en barrios marxinais e vivendas inadecuadas, unha cifra que aumenta pola crecente urbanización, o incremento demográfico e polos movementos migratorios Con frecuencia carecen de servizos básicos como os de abastecemento de auga, saneamento, subministración de electricidade e iluminación público. A miúdo, a delincuencia é endémica, e as mulleres e as nenas son as máis expostas a ese risco. O desemprego, o subempleo e o custo do transporte a lugares distantes de traballo agravan as dificultades

As desigualdades no espazo urbano 

Dise que “se hai algun elemento ou factor de entre todos os que compoñen a Situacion Social do Benestar que sintetice e de modo claro indi­que (sirva de indicador socioloxico) sobre cual é o nivel de Bens­tar Social ou de Malestar dunha familia, ese é, sen dúbida, o da vi­venda que habita, ou o das súas condicións de aloxamento”.

A infravivenda ,o chabolismo son os casos mais extremos dun Urbanismo insolidario . Pero que este tambien reflíctese que gran parte das “chamadas casas baratas “sitúanse nos barrios marxinais ou periféricos das cidades con equipamentos basicos peores

A politica de vivenda debería ser un potente instrumento reductor de desigualdades.» Lamentablemente, da politica de vivendas na España actual non se pode dicir tal cousa. Nin PP nin PSOE tiveron o suficente coraxe nin valentía na construcion de VPO, non se combateu o chamado “efecto ghetto” .  A residencia nestes barrios, é estigmatizante. Vivir nestas zonas asóciase a escaseza de ingresos, a desviación moral, e iso ten connotacións en todos os ámbitos da existencia e na vida das persoas .

“Recibes peor atencion da Admistracion e eres mal visto” .Infravivenda, precariedade, delincuencia, economía informal-ilegal, confinamento, estigmatización, desorganización, violencia. Todos estes termos remiten á sensación de degradación .A pesar de todo o devandito, a cidade segue sendo o espazo para as oportunidades e a liberdade da cidadanía  e as súas ideas e potencialidades . É posible facer outra cidade é necesário unhas novas leis da Vivenda. Unha leyPAH onde se impulse o potencial emancipador que a cidade ten .O acceso á cultura ,á mestizaxe,ás novas creacións .Todo é posible con unha optica que poña a vivenda e a cidade ao servizo da persoas

Sobre dereito á vivenda e dereito á cidade

España está á cola de construción e tenencia de VPO e moi pouca en réxime de Aluguer

.Hoxe tralo levantamiento do Veto aos Alugueres e a Liberación do Chan se inició un proceso de especulación xeneralizada e coa aparición da Crise Económica, noso pais sufriu un dos espisodios mais crueis e tráxicos en forma de Desafiuzamentos .Mais de 600 mil desahucios foron practicados implicando a case 4 persoas por unidade familiar o que nos dá unha cifra impresionante de persoas afectadas

Con todo, a medio e longo prazo tivo consecuencias nefastas tanto para o tecido residencial como para a cidade: de feito, nos efectos provocados pola conxelación dos alugueres podemos descubrir a orixe de moitas das dinámicas negativas que padeceron os cascos históricos urbanos. A conxelación desanimó aos propietarios a investir na conservación dun parque cada vez máis antigo e que xa non xeraba beneficios económicos. As vivendas foron deteriorándose ata converterse nun stock de moi baixa calidade, obsoleto e repleto de carencias (1)

A planificación urbana e a tensión especulativa sobre o chan e a vivenda puxeron fin á mestura social no mesmo tecido urbano, fomentando a creación de zonas socialmente homoxeneas, ou o que é o mesmo, ordenaron aos seus cidadáns en función do seu nivel de renda e clase social.

Han segregado á Poboación

A cidade e os barrios deixaron de ser “mestizos” no social. Pasouse a un modelo de segregacion da ubicación en funcion do poder adquisitivo Asestouse un golpe mortal definitivo ao concepto tradicional de cidade: as zoas máis habituais de relación, zonas verdes e espazos deportivos, quedaron recluídas no interior das mazás, dentro do espazo privado. As zonas comerciais concentramse en grandes edificios que trataban de imi- tar, dentro dos seus muros, a diversidad da rúa comercial. O espazo público quedou así mudo, sen uso social, desposuído das virtualidades da interacción ou directamente con- vertido nun escenario de relacións mercantiles, mentras a vida urbana trasladábase a lugares privatizados e controlados, lonxe dos conflitos e «perigos» da cidade diversa (1)

VIVENDA BALEIRA

En canto a que vía escóllese para garantir o “dereito á vivenda”, os grandes tenedores de patrimonio inmobiliario “banca, promotores, inversores” insisten en que non debe ser a imposición de obrigacións, senón a construción de máis vivenda. É unha máxima cuestionable porque durante o boom España batía récords de nova vivenda, sen chegar a crear un equilibrio entre dereito a teito e a explotación da propiedade, como desvelou o estallido da burbulla e a oleada de desahucios. Non accedías a VIVENDA accedías O CRÉDITO Bancario

O INE publicou en 2016 que había en España 3,4 millóns de vivendas baleiras, segundo datos do censo de 2011. E agora continuouse cunha nova politica de construcion con dous elementos craves : A Xentrificacion ,é dicir o desprazamento de antigos veciños do barrio e a presenza grandes fondos especulativos como Blackstone. Aínda que comparte co boom que terminou en 2007 a característica da acumulación de capital en torno ao ladrillo, o actual ciclo especulativo é distinto, polo seu complexidade e porque novos operadores substituíron ás inmobiliarias, promotoras e constructoras afundidas.

O que sobrevive é o fenómeno da vivenda baleira, contra o que non se activaron políticas específicas Hai que gravar con dureza as casas inxustificadamente deshabitadas. Antes de construír nova vivenda hai que saber canta vivenda Baleira é recuperable e iso pasa por un censo da Vivenda Baleira

En Vigo a PAH ,e outros MMSS hanlle traslado a Abel Caballero unha serie de medidas para paliar este drama (ler en leste mesmo Blogue ) Resposta ,silencio ….

  • Por unha LeiGalegaDaVivenda Unha Lei PAH
  • Reforma da LAU :Aluguer estable e alcanzable 
  • Dereito a arraigamento 
  • Plan contra a Vivenda Baleira : Censo ,facilidades fiscales para que coopere y Gravar a quem sendo Gran tenedor de vivenda mantenga Vivenda Baleira

#HaiLeiPAHvivienda.

Pd: Vecinificar. É un concepto que empregamos para referirnos a gañar espazos públicos para os veciños para o seu uso en clave de proximidade onde os veciños poidan realizar actividades cotiás para unha boa calidade de vida. Sería, pois, o oposto á xentrificación. Unha reconquista Niso deberiamos estar xuntos ,unidos e sen fisuras .

(1 )De la especulación al derecho a la vivienda    ed AKAl

A.T.

Publicado en Documentos útiles, opinion, Persoas afectadas

Proteger la vivienda.

La nueva burbuja amenaza con llevarse por delante no solo a los más empobrecidos, sino a barrios enteros (Aticulo do PAÍS ) Jaime Palomera

Jaime Palomera 12 AGO 2018

Protejer la Ciudad ,los Barrios

Hace dos años, un grupo de organizaciones y movimientos de Barcelona empezamos a trabajar con un objetivo: conseguir que las empresas que extraen rentas inmobiliarias de la ciudad pongan un 30% de la vivienda que construyen o rehabilitan a precio asequible. Esto ya se hace en muchas ciudades, como París, Londres o Nueva York. Pero no hay lugar donde sea más urgente que aquí: mientras la industria inmobiliaria se embarca en una nueva orgía especulativa, los alquileres ya se comen más sueldo que en ningún otro país. La nueva burbuja amenaza con llevarse por delante no solo a los más empobrecidos sino a barrios enteros.

A pesar de la confusión generada por aquellos que preferirían que nada cambie, la medida del 30% que hemos impulsado y que los partidos del ayuntamiento deben ratificar en septiembre es perfectamente viable. Desde el punto de vista jurídico, se trata de aplicar lo que dice la Ley del Derecho a la Vivienda, vigente desde 2007 (en consonancia con la Ley del Suelo estatal y la Ley de Urbanismo autonómico). Lean el artículo 17.3: el planeamiento urbanístico permite establecer que la edificación de uso residencial se destine total o parcialmente a vivienda protegida, tanto en el caso de nuevas construcciones como en el de gran rehabilitación de edificios existentes. Si las administraciones se hubieran esmerado en implementar la norma desde hace una década, solo en Barcelona ya contaríamos con 5.000 viviendas protegidas más (y el cálculo no incluye el resto de Cataluña, donde también se puede aplicar). Ninguna novedad: los aspectos de las leyes que benefician a la mayoría se quedan en papel mojado si no hay presión y movilización para hacerlos efectivos. Ya sucedió con las multas a los bancos, que emanan de la misma ley.

Desde la perspectiva económica, la medida tiene también una solidez incuestionable. Cierto: algunas voces se han dedicado a pregonar que la obligación de destinar un 30% a vivienda asequible supondrá pérdidas para promotores e inmobiliarias. Y que, para compensarlo, las empresas aumentarán el precio del 70% restante, hinchando aún más la burbuja. Sin embargo, solo quien desconozca cómo se forman los precios en el mercado inmobiliario puede hacer semejante afirmación: cuando disminuye el precio de venta final de una obra, promotores e inmobiliarias pagan menos por los solares y edificios donde pretenden realizarla. Así, la medida repercutirá básicamente en los beneficios de los propietarios del suelo, rentistas que se benefician de este tipo de operaciones sin mover un dedo.

De hecho, la Ley considera económicamente viable cualquier operación cuyo beneficio sea igual o mayor a la inversión inicial. Teniendo en cuenta que el precio del suelo barcelonés ha aumentado un 60% en los últimos 4 años, resulta casi ridículo sospechar de la viabilidad de cualquier inversión. El menor beneficio procedente de la parte destinada a vivienda asequible se verá más que compensado por el aumento del valor del suelo entre el año de la compra y el momento de la entrada en vigor de la norma.

Barcelona y su área metropolitana se hallan a las puertas de un giro histórico. ¿Con qué argumentos podría cualquier partido municipal justificar el retraso de una norma que extenderá el derecho a la ciudad y evitará miles de expulsiones? No va a solucionar la crisis de la vivienda, pero se trata de una transformación tan urgente y necesaria como estructural, orientada a cambiar las reglas del juego del mercado inmobiliario. Casi 400 pisos regulados cada año, a los que podrá optar el 75% de la ciudadanía, y producidos por empresas privadas. Es lo mínimo que se puede exigir a quien se lucra con un bien fundamental.

No podemos esperar: está en juego el futuro de los barrios y de las generaciones venideras. Queremos el 30%.

Jaime Palomera es miembro del Grupo Promotor de la moción municipal.

Notas

A crise inmobiliaria deixou, case unha década despois, 340.000 casas de obra nova sen vender

É o legado dos tempos de efervescencia no sector inmobiliario: as miles de promociones en toda España que permanecen abandonadas, moitas veces arrinconadas pola maleza, en segunda ou terceira liña de praia ou en urbanizacións afastadas dos principais centros urbanos. Proxectos que, polo seu ubicación ou calidade deficiente, non atopan comprador nun sector que avanza a velocidade dispar, dependendo do lugar onde se achen os edificios.

A infravivenda ,o chabolismo son os casos mais extremos dun Urbanismo insolidario . “sitúanse nos barrios marxinais ou periféricos das cidades con equipamentos basicos peores

A politica de vivenda debería ser un potente instrumento reductor de desigualdades.» Lamentablemente, da politica de vivendas na España actual non se pode dicir tal cousa. Nin PP nin PSOE tiveron o suficente coraxe nin valentía na construcion de VPO, non se combateu o chamado “efecto ghetto” .  A residencia nestes barrios, é estigmatizante. Vivir nestas zonas asóciase a escaseza de ingresos, a desviación moral, e iso ten connotacións en todos os ámbitos da existencia e na vida das persoas .

A pesar de todo o devandito, a cidade segue sendo o espazo para as oportunidades e a liberdade da cidadanía  e as súas ideas e potencialidades . É posible facer outra cidade é necesário unhas novas leis da Vivenda. Unha leyPAH onde se impulse o potencial emancipador que a cidade ten .O acceso á cultura ,á mestizaxe,ás novas creacións .Todo é posible con unha optica que poña a vivenda e a cidade ao servizo da persoas

Dous Principios BASICOS para nosotras

Primeiro : Parque Social da Vivenda si,pero onde .Polo dereito o arraigo e

Segundo : De todo iso resulta que aquí parece como que a demanda de vivenda é infinita: A pesar do inmenso numero de Vivendas Baleiras e do terrible expolio das VPO por parte de Fondos Voitre e SAREB deuse comezo a unha dinámica especulativa e iniciar nova construcion de vivenda nova Xa que logo antes de construír nova vivenda hai que saber a que se necesita e poñer en marcha unha politica de recuperación da Vivenda vacia España ten unha das políticas de vivenda social máis endebles de Europa.

Por un Plan de VPO e por un Parque Publico da Vivenda que poña en primeiro plano o Aluguer como primeira opcion de vida estable ,asequible e estable

Lee este Artigo

Non imos consentir que a BANCA dedique sóbralas para marxinar a familias ou grupos sociais en barrios á aforas ou en municipios lonxe da súa residencia habitual.  É dicir ancorar a vivenda social aos barrios máis degradados o que é unha oportunidade evidente para as entidades financeiras para liberarse do stock inmobiliario con menos saída comercial á conta da segregación urbana

@15MpaRato

Acusación ciudadana que abrió e impulsa el Caso Bankia en la Audiencia Nacional destapando la estafa de salida a bolsa, de las #Preferentes y #TarjetasBlack

Cousa de Raíces

Campaña en defensa do bosque autóctono

Associació 500x20

Lloguer 100% Públic i Assequible

Prou Especulació!

Luchamos contra la Precariedad en la Vida y en la Vivienda desde el 2006

[:ca]En defensa d'un lloguer just[:es]En defensa de un alquiler justo[:]

[:ca]Contra l'abús immobiliari, pel dret a l'habitatge i a viure a la ciutat[:es]Contra el abuso inmobiliario, por el derecho a la vivienda y a vivir en la ciudad[:]

plataforma en defensa da sanidade pública galega

sossanidadepublicagalega@gmail.com

Mario Palomar - abogado

Temas de derecho privado

PersonalBerth

Historias de Bobolandia, país euroafricano.

Blogs del diario Público

Non mais Desafiuzamentos

Despuesdelasmusas's Blog

Just another WordPress.com weblog

PAHVIGOTUI

Non mais Desafiuzamentos

Debate21

Análisis político y social de la actualidad

Pensamiento Crítico

Non mais Desafiuzamentos

Artículo47

A47 nace con la idea de hacer visible la actual precariedad en materia de vivienda que se está sufriendo en la isla de Fuerteventura

Y entre tanto... (Redux)

Entre tanto caos, un sitio tranquilo.

PAH HORTA SUD

Plataforma de afectad@s por la Hipoteca

Apoyo Mutuo Ciudad lineal

El Grupo de Apoyo Mutuo de Ciudad Lineal es un grupo de vecinos y vecinas de Ciudad Lineal, que, siguiendo el ejemplo de otras redes de ayuda y solidaridad, hemos comenzado a colaborar para crear una red de apoyo barrial.

A %d blogueros les gusta esto: