Publicado en Novas

#AsembleaPAH. Mal Banco .Peor casero

A venda de pisos de nova construción, e a construción destes, non cesa de crecer. Cifras que recordan á burbulla inmobiliaria da década pasada

Primeiro nos desafiuzaron ,agora o alto prezo do Aluguer fan que conseguir un Aluguer digno sexa unha odisea

Os fondos voitre fanse cos nosos barrios ,comprando as vivendas que se han ir deteriorando ,á vez que ameazan aos veciños ,con cortes de luz , ou dicindo que non pagas cando en moitos casos non existía mais que un contracto verbal de fai varios lustros É o Deshuacio do barrio A BURBULLA QUE REFLOTA OUTRAS BURBULLAS

“É unha vergonza que a esta festa únase a Sareb, unha entidade que, en parte, foi creada con diñeiro público”

CONTRA O ACOSO INMOBILIARIO ACODE Á ASEMBLEA PAHVigoTui_BM

Anuncios
Publicado en Novas

Asamblea 1 de SEPTEMBRO

Desafiuzamentos URXENTES Tratase dunha familia con dous menores Nun caso que todo indica un terrible feito de ACOSO INMOBILIARIO

No reconto realizado a ano , o municipio tiña un 14,6% do seu mapa inmobiliario deshabitado (17.846 vivendas) A PAHVigoTui_BM reclamou o Concello e XUNTA En este sentido desearíamos conocer el número de viviendas, vacías, de nueva construcción que hay dentro del municipio de VIGO y principalmente aquellas en las que han sido subastadas o embargadas, por las propias entidades financieras, a promotores que han construido ambiciosas urbanizaciones aprovechando los momentos más álgidos de la burbuja inmobiliaria y que ahora terminaron en poder de las propias entidades financieras.

Chega-nos varios desafiuzamentos urxentes Un deles para o 9 de SEPT .Te necesitan Acude a ASAMBLEA

Publicado en opinion, Persoas afectadas

Vivenda Publica Vivenda Baleira

 Millóns de persoas residen en barrios marxinais e vivendas inadecuadas, unha cifra que aumenta pola crecente urbanización, o incremento demográfico e polos movementos migratorios Con frecuencia carecen de servizos básicos como os de abastecemento de auga, saneamento, subministración de electricidade e iluminación público. A miúdo, a delincuencia é endémica, e as mulleres e as nenas son as máis expostas a ese risco. O desemprego, o subempleo e o custo do transporte a lugares distantes de traballo agravan as dificultades

As desigualdades no espazo urbano 

Dise que “se hai algun elemento ou factor de entre todos os que compoñen a Situacion Social do Benestar que sintetice e de modo claro indi­que (sirva de indicador socioloxico) sobre cual é o nivel de Bens­tar Social ou de Malestar dunha familia, ese é, sen dúbida, o da vi­venda que habita, ou o das súas condicións de aloxamento”.

A infravivenda ,o chabolismo son os casos mais extremos dun Urbanismo insolidario . Pero que este tambien reflíctese que gran parte das “chamadas casas baratas “sitúanse nos barrios marxinais ou periféricos das cidades con equipamentos basicos peores

A politica de vivenda debería ser un potente instrumento reductor de desigualdades.» Lamentablemente, da politica de vivendas na España actual non se pode dicir tal cousa. Nin PP nin PSOE tiveron o suficente coraxe nin valentía na construcion de VPO, non se combateu o chamado “efecto ghetto” .  A residencia nestes barrios, é estigmatizante. Vivir nestas zonas asóciase a escaseza de ingresos, a desviación moral, e iso ten connotacións en todos os ámbitos da existencia e na vida das persoas .

“Recibes peor atencion da Admistracion e eres mal visto” .Infravivenda, precariedade, delincuencia, economía informal-ilegal, confinamento, estigmatización, desorganización, violencia. Todos estes termos remiten á sensación de degradación .A pesar de todo o devandito, a cidade segue sendo o espazo para as oportunidades e a liberdade da cidadanía  e as súas ideas e potencialidades . É posible facer outra cidade é necesário unhas novas leis da Vivenda. Unha leyPAH onde se impulse o potencial emancipador que a cidade ten .O acceso á cultura ,á mestizaxe,ás novas creacións .Todo é posible con unha optica que poña a vivenda e a cidade ao servizo da persoas

Sobre dereito á vivenda e dereito á cidade

España está á cola de construción e tenencia de VPO e moi pouca en réxime de Aluguer

.Hoxe tralo levantamiento do Veto aos Alugueres e a Liberación do Chan se inició un proceso de especulación xeneralizada e coa aparición da Crise Económica, noso pais sufriu un dos espisodios mais crueis e tráxicos en forma de Desafiuzamentos .Mais de 600 mil desahucios foron practicados implicando a case 4 persoas por unidade familiar o que nos dá unha cifra impresionante de persoas afectadas

Con todo, a medio e longo prazo tivo consecuencias nefastas tanto para o tecido residencial como para a cidade: de feito, nos efectos provocados pola conxelación dos alugueres podemos descubrir a orixe de moitas das dinámicas negativas que padeceron os cascos históricos urbanos. A conxelación desanimó aos propietarios a investir na conservación dun parque cada vez máis antigo e que xa non xeraba beneficios económicos. As vivendas foron deteriorándose ata converterse nun stock de moi baixa calidade, obsoleto e repleto de carencias (1)

A planificación urbana e a tensión especulativa sobre o chan e a vivenda puxeron fin á mestura social no mesmo tecido urbano, fomentando a creación de zonas socialmente homoxeneas, ou o que é o mesmo, ordenaron aos seus cidadáns en función do seu nivel de renda e clase social.

Han segregado á Poboación

A cidade e os barrios deixaron de ser “mestizos” no social. Pasouse a un modelo de segregacion da ubicación en funcion do poder adquisitivo Asestouse un golpe mortal definitivo ao concepto tradicional de cidade: as zoas máis habituais de relación, zonas verdes e espazos deportivos, quedaron recluídas no interior das mazás, dentro do espazo privado. As zonas comerciais concentramse en grandes edificios que trataban de imi- tar, dentro dos seus muros, a diversidad da rúa comercial. O espazo público quedou así mudo, sen uso social, desposuído das virtualidades da interacción ou directamente con- vertido nun escenario de relacións mercantiles, mentras a vida urbana trasladábase a lugares privatizados e controlados, lonxe dos conflitos e «perigos» da cidade diversa (1)

VIVENDA BALEIRA

En canto a que vía escóllese para garantir o “dereito á vivenda”, os grandes tenedores de patrimonio inmobiliario “banca, promotores, inversores” insisten en que non debe ser a imposición de obrigacións, senón a construción de máis vivenda. É unha máxima cuestionable porque durante o boom España batía récords de nova vivenda, sen chegar a crear un equilibrio entre dereito a teito e a explotación da propiedade, como desvelou o estallido da burbulla e a oleada de desahucios. Non accedías a VIVENDA accedías O CRÉDITO Bancario

O INE publicou en 2016 que había en España 3,4 millóns de vivendas baleiras, segundo datos do censo de 2011. E agora continuouse cunha nova politica de construcion con dous elementos craves : A Xentrificacion ,é dicir o desprazamento de antigos veciños do barrio e a presenza grandes fondos especulativos como Blackstone. Aínda que comparte co boom que terminou en 2007 a característica da acumulación de capital en torno ao ladrillo, o actual ciclo especulativo é distinto, polo seu complexidade e porque novos operadores substituíron ás inmobiliarias, promotoras e constructoras afundidas.

O que sobrevive é o fenómeno da vivenda baleira, contra o que non se activaron políticas específicas Hai que gravar con dureza as casas inxustificadamente deshabitadas. Antes de construír nova vivenda hai que saber canta vivenda Baleira é recuperable e iso pasa por un censo da Vivenda Baleira

En Vigo a PAH ,e outros MMSS hanlle traslado a Abel Caballero unha serie de medidas para paliar este drama (ler en leste mesmo Blogue ) Resposta ,silencio ….

  • Por unha LeiGalegaDaVivenda Unha Lei PAH
  • Reforma da LAU :Aluguer estable e alcanzable 
  • Dereito a arraigamento 
  • Plan contra a Vivenda Baleira : Censo ,facilidades fiscales para que coopere y Gravar a quem sendo Gran tenedor de vivenda mantenga Vivenda Baleira

#HaiLeiPAHvivienda.

Pd: Vecinificar. É un concepto que empregamos para referirnos a gañar espazos públicos para os veciños para o seu uso en clave de proximidade onde os veciños poidan realizar actividades cotiás para unha boa calidade de vida. Sería, pois, o oposto á xentrificación. Unha reconquista Niso deberiamos estar xuntos ,unidos e sen fisuras .

(1 )De la especulación al derecho a la vivienda    ed AKAl

A.T.

Publicado en Documentos útiles, opinion, Persoas afectadas

Proteger la vivienda.

La nueva burbuja amenaza con llevarse por delante no solo a los más empobrecidos, sino a barrios enteros (Aticulo do PAÍS ) Jaime Palomera

Jaime Palomera 12 AGO 2018

Protejer la Ciudad ,los Barrios

Hace dos años, un grupo de organizaciones y movimientos de Barcelona empezamos a trabajar con un objetivo: conseguir que las empresas que extraen rentas inmobiliarias de la ciudad pongan un 30% de la vivienda que construyen o rehabilitan a precio asequible. Esto ya se hace en muchas ciudades, como París, Londres o Nueva York. Pero no hay lugar donde sea más urgente que aquí: mientras la industria inmobiliaria se embarca en una nueva orgía especulativa, los alquileres ya se comen más sueldo que en ningún otro país. La nueva burbuja amenaza con llevarse por delante no solo a los más empobrecidos sino a barrios enteros.

A pesar de la confusión generada por aquellos que preferirían que nada cambie, la medida del 30% que hemos impulsado y que los partidos del ayuntamiento deben ratificar en septiembre es perfectamente viable. Desde el punto de vista jurídico, se trata de aplicar lo que dice la Ley del Derecho a la Vivienda, vigente desde 2007 (en consonancia con la Ley del Suelo estatal y la Ley de Urbanismo autonómico). Lean el artículo 17.3: el planeamiento urbanístico permite establecer que la edificación de uso residencial se destine total o parcialmente a vivienda protegida, tanto en el caso de nuevas construcciones como en el de gran rehabilitación de edificios existentes. Si las administraciones se hubieran esmerado en implementar la norma desde hace una década, solo en Barcelona ya contaríamos con 5.000 viviendas protegidas más (y el cálculo no incluye el resto de Cataluña, donde también se puede aplicar). Ninguna novedad: los aspectos de las leyes que benefician a la mayoría se quedan en papel mojado si no hay presión y movilización para hacerlos efectivos. Ya sucedió con las multas a los bancos, que emanan de la misma ley.

Desde la perspectiva económica, la medida tiene también una solidez incuestionable. Cierto: algunas voces se han dedicado a pregonar que la obligación de destinar un 30% a vivienda asequible supondrá pérdidas para promotores e inmobiliarias. Y que, para compensarlo, las empresas aumentarán el precio del 70% restante, hinchando aún más la burbuja. Sin embargo, solo quien desconozca cómo se forman los precios en el mercado inmobiliario puede hacer semejante afirmación: cuando disminuye el precio de venta final de una obra, promotores e inmobiliarias pagan menos por los solares y edificios donde pretenden realizarla. Así, la medida repercutirá básicamente en los beneficios de los propietarios del suelo, rentistas que se benefician de este tipo de operaciones sin mover un dedo.

De hecho, la Ley considera económicamente viable cualquier operación cuyo beneficio sea igual o mayor a la inversión inicial. Teniendo en cuenta que el precio del suelo barcelonés ha aumentado un 60% en los últimos 4 años, resulta casi ridículo sospechar de la viabilidad de cualquier inversión. El menor beneficio procedente de la parte destinada a vivienda asequible se verá más que compensado por el aumento del valor del suelo entre el año de la compra y el momento de la entrada en vigor de la norma.

Barcelona y su área metropolitana se hallan a las puertas de un giro histórico. ¿Con qué argumentos podría cualquier partido municipal justificar el retraso de una norma que extenderá el derecho a la ciudad y evitará miles de expulsiones? No va a solucionar la crisis de la vivienda, pero se trata de una transformación tan urgente y necesaria como estructural, orientada a cambiar las reglas del juego del mercado inmobiliario. Casi 400 pisos regulados cada año, a los que podrá optar el 75% de la ciudadanía, y producidos por empresas privadas. Es lo mínimo que se puede exigir a quien se lucra con un bien fundamental.

No podemos esperar: está en juego el futuro de los barrios y de las generaciones venideras. Queremos el 30%.

Jaime Palomera es miembro del Grupo Promotor de la moción municipal.

Notas

A crise inmobiliaria deixou, case unha década despois, 340.000 casas de obra nova sen vender

É o legado dos tempos de efervescencia no sector inmobiliario: as miles de promociones en toda España que permanecen abandonadas, moitas veces arrinconadas pola maleza, en segunda ou terceira liña de praia ou en urbanizacións afastadas dos principais centros urbanos. Proxectos que, polo seu ubicación ou calidade deficiente, non atopan comprador nun sector que avanza a velocidade dispar, dependendo do lugar onde se achen os edificios.

A infravivenda ,o chabolismo son os casos mais extremos dun Urbanismo insolidario . “sitúanse nos barrios marxinais ou periféricos das cidades con equipamentos basicos peores

A politica de vivenda debería ser un potente instrumento reductor de desigualdades.» Lamentablemente, da politica de vivendas na España actual non se pode dicir tal cousa. Nin PP nin PSOE tiveron o suficente coraxe nin valentía na construcion de VPO, non se combateu o chamado “efecto ghetto” .  A residencia nestes barrios, é estigmatizante. Vivir nestas zonas asóciase a escaseza de ingresos, a desviación moral, e iso ten connotacións en todos os ámbitos da existencia e na vida das persoas .

A pesar de todo o devandito, a cidade segue sendo o espazo para as oportunidades e a liberdade da cidadanía  e as súas ideas e potencialidades . É posible facer outra cidade é necesário unhas novas leis da Vivenda. Unha leyPAH onde se impulse o potencial emancipador que a cidade ten .O acceso á cultura ,á mestizaxe,ás novas creacións .Todo é posible con unha optica que poña a vivenda e a cidade ao servizo da persoas

Dous Principios BASICOS para nosotras

Primeiro : Parque Social da Vivenda si,pero onde .Polo dereito o arraigo e

Segundo : De todo iso resulta que aquí parece como que a demanda de vivenda é infinita: A pesar do inmenso numero de Vivendas Baleiras e do terrible expolio das VPO por parte de Fondos Voitre e SAREB deuse comezo a unha dinámica especulativa e iniciar nova construcion de vivenda nova Xa que logo antes de construír nova vivenda hai que saber a que se necesita e poñer en marcha unha politica de recuperación da Vivenda vacia España ten unha das políticas de vivenda social máis endebles de Europa.

Por un Plan de VPO e por un Parque Publico da Vivenda que poña en primeiro plano o Aluguer como primeira opcion de vida estable ,asequible e estable

Lee este Artigo

Non imos consentir que a BANCA dedique sóbralas para marxinar a familias ou grupos sociais en barrios á aforas ou en municipios lonxe da súa residencia habitual.  É dicir ancorar a vivenda social aos barrios máis degradados o que é unha oportunidade evidente para as entidades financeiras para liberarse do stock inmobiliario con menos saída comercial á conta da segregación urbana

A %d blogueros les gusta esto: