Mes: noviembre 2013

SOLIDARIDAD CON LA FAMILIA DESALOJADA EN CORUÑA

Fueron necesarios más de una docena de vehículos policiales para desahuciar a una madre y sus tres hijos, menores de edad, de un piso de A Coruña. Otra familia humilde que pasa a engrosar la larga lista de la exclusión social, mientras tanto los poderes públicos, en este caso la administración local y autonómica, siguen mirando para otro lado.

¿Cómo se puedo haber llegado a esta situación?. ¿Acaso el departamento de servicios sociales del ayuntamiento de A Coruña no era consciente de las consecuencias que supondría el desalojo para la familia (quedarse en la calle o debajo de un puente)?.

Hay demasiados protocolos, convenios y disposiciones legales que dicen proteger a las familias en riesgo de exclusión social y que sean desahuciadas pero en la práctica únicamente la sociedad civil , las PAHs y más concretamente la Plataforma “Stop Desahucios” de la ciudad herculina defendió el derecho constitucional a una vivienda digna. Es la sociedad civil:los movs Sociales y las PAHs quienes realizan el trabajo de unas autoridades al servicio de los intereses de una Banca criminal

Ya está bien de tanta hipocresía política. Un desahucio, sea consecuencia de una ejecución hipotecaria o de impagos por arrendamiento de vivienda, supone que una familia, en la mayoría de los casos sin recursos, se queda literalmente en la calle si las diferentes administraciones públicas (responsables políticos) no adoptan las medidas necesarias y urgentes para evitarlo o proceder a su realojo.
Desde la Plataforma de Afectados por las Hipotecas de VigoTuibaixoMiño y las PAHsBarbanza Vilagarcia enviamos toda nuestra solidaridad a las compañeras y compañeros de Coruña por la brutal represión que sufrieron al tratar de evitar un nuevo desafiuzamento (desahucio ) en su ciudad, especialmente a las seis personas detenidas y a la familia que perdió su vivienda.

Condenamos la violenta actuación policial, tanto por dejar la una nueva familia sin hogar, como por reprimir a las personas solidarias que trataron de evitar el desafiuzamento.

LA PAH de Vigo tiene muy claro que detener desafiuzamentos no sólo es legítimo, sino que al hacerlo se está a hacer prevalecer la legislación internacional que vela ponerlo cumplimiento de los Derechos Humanos, contra una legislación estatal que viola los mismos. Los violentos no son los que se ponen en la puerta de una casa para defender el derecho a la vivienda, sino quien tira la puerta abajo para quitársela la una familia trabajadora. Y los que incumpren la legalidade no son los que defendenos Derechos Humanos, sino los que de por medio de la fuerza bruta los violan. Contra su represión, solidaridad! Basta ya de criminalizar el derecho la una vivienda digna! En este sentido denunciamos la nueva ley de Seguridad ciudadana que proyecta el PP .Es una ley de “patada en la BOCA”, es una ley que pretende amordazar las protestas y que no exista mas “discurso” que el de ellos .La ley del pensamiento unico ,la ley de estas conmigo o estas contra mí ,la ley del “eres ETA”…

No nos callaram Son PPUraDictadura

Por ultimo agradecer a las Fuerzas Politicas y compañeros y compañeras de Movs Sociales que nos acompañais por vuestra solidaridad y cariño . La PAH de Vigo tiene que agradecer mucho al apoyo que muchas organizaciones nos prestan Necesitamos de mas manos . necesitamos de personas que se impliquen ..El relativo paro en los desahucios era pura estrategia política de un gobierno al servicio de la BANCA Ahora nos atacan con mas desalojos y la un anuncio de unas practicas totalitarias como este pueblo no conocía desde el final de la dictadura .

Amigos y amigas luchar con la PAh de Vigo .

Muchas gracias por Venir

Abajo la dictadura del PP Gobierno Dimision

1. NUNCA MAIS DESAFIUZAMENTOS
2. SOLIDARIDADE CON CORUÑA
3. 4. XUNTOS PODEMOS
5. SISEPODE 6. XUNTOS SI PODEMOS

20131129-002431.jpg

Porqué unha nova ILP ?

Os desafiuzamentos a dia de hoxe malia do silencio administrativo, seguen sendo unha realidade no noso PAIS
O consello do Poder Xudicial recoñece que aumentaron en Galicia no primeiro trimestre deste ano un 11% Existe un grave problema habitacional en Galicia amortiguado sen dúbida polo colchón familiar e a especial configuración da vivenda no noso país .
A parte mais cruel deste problema , os suicidios ,por causa dun desafiuzamento ou das presións dos bancos a día de hoxe son todavía unha triste realidade como soubemos recentemente

O Goberno do PP fixo caso omiso do millón e medio de firmas que a PAH presentou no Congreso dos Diputados pedindo a daccion en pagamento retroactiva e o fin dos desafiuzamentos, a pesar do enorme apoio cidadán que estas peticións tiñan, o Goberno de Rajoy empeñouse en desoír estas peticións e sacar unha lei á medida e dictado da BANCA.

Hoxe queremos suscitar unha ILP autonómica que leve o grave problema dos desafiuzamentos e da vivenda á Xunta de Galicia , a cal devandito sexa de paso fixo como si os desafiuzamentos non fosen con ela e só fose un problema do Goberno central .
Queremos plantexar a Nivel Autonómico o problema da Vivenda e sobre todo e especialmente da Vivenda desocupada e do Aluguer social

Primeiro Porque a Xunta ten plenas competencias para modificar o marco lexislativo dos devanditos problemas

Segundo Porque o 18,6% dás vivendas de Galicia estaban baleiras en 2011
É especialmente condenable o considerable Nº de Vivenda baleiras pertencentes entidades financeiras e as súas filiales inmobiliarias, entidades de xestión de activos, incluídos os procedentes da reestructuración bancaria a SAREB.
E que hai que dicir que foron entidades bancarias que foron rescatadas con inxentes cantidades de diñeiro publico .Rescate que xerou un gravísimo endebedamento, que hoxe está empobrecendo á maioría da nosa sociedade por causa da política do Partido Popular baseada en recortes e nunha política austericida.

Terceiro Porque malia a importancia que a Constitución outorga ao dereito á vivenda, o certo é que na práctica é considerada un simple ben de consumo suxeito ás leis do mercado. Neste contexto, é urxente e necesario que desde os poderes públicos adóptense as medidas necesarias para asegurar a función social da vivenda e desta forma fágase efectivo o cumprimento do artigo 47 da Constitución, garantindo desde as administracións públicas a realización de leste

Por todo isto as PAHs de Galicia inpulsan unha ILP que propón:

A modificacion da actual Lei do Vivenda e Chan de Galicia do 2012 en tres puntos e
nun cuarto propón a creación dunha nova LEI da VIVENDA de Galicia na linea das actuais leis Navarra ou Andaluza
.
Propoñemos unhas modificacións lexislativas que embarguen ás entidades Bancarias, as Vivendas das persoas que están sendo desafiuzadas e que estas ofértense en réxime de Aluguer Social .
Esiximos, a expropiación da Vivendas baleiras en mans da Entidades Financeiras e da SAREB

Porque pensamos que aínda que O artigo 33 da Constitución consagra o dereito á propiedade privada, establecendo que se trata dun dereito cuxo contido vén delimitado pola súa función social, que é básica para a xeneralización dos dereitos sociais. A Constitución non tutela, xa que logo, usos antisocias do dereito de propiedade. E ciertamente faise un uso antisocial e antieconómico o manter vivendas baleiras.
Ademais moitas delas son produto de embargos e desafiuzamentos que se realizaron ao amparo dunha lexislación abusiva e ilegal como recordaron múltiples sentenzas xudiciais e o TXEU.

A ILP Autonomica das PAHs Galegas piden modificacións legais que preténden mellorar a definición da función social da propiedade da vivenda e das consecuencias do incumplimiento de devandita función, nuns momentos que poden ser cualificados como de urxencia social e económica

A ILP sinala e pon en punto de mira dun lado,a existencia dun desorbitado parque de vivendas sen uso ou infrautilizado e, doutro, unha demanda insatisfeita cunha oferta insuficiente e a prezos non adecuados, e numerosos procesos de privación da vivenda Á vez que denunciamos ,que por culpa da crise económica e dunha estafa perfectamente planificada os prezos da vivenda e das hipotecas están inflados como o o propio Banco de España adviertía no seu informe de 2004 o sinalar que o prezo da vivenda estaba sobrevalorado entre un 24% e un 35%. Para o 40% das familias pagar unha hipoteca supón o 60% dos ingresos familiares ,converténdose deste xeito nunha forma moderna de exclavitude.

A ILP que esixe o Goberno de Rajoy a paralización inmediata dos desafiuzamentos e o Aluger social na vivenda habitual

Facemos un chamamento á sociedade civil,aos partidos de esquerda e nacionalista ,a sindicatos ,forzas sociais. …que apoien unha vez mais á propostas das PAHs Galegas. #SiSePuede ,#XuntosPodemos e estamos firmemente convencidos que podemos gañar esta vez si,a loita polo dereito á vivenda por unha sociedade e por unha Galicia mais xusta.:

A.Telmo

Por unha ILP Gelega

EXPOSICIÓN DE MOTIVOS

A economía galega dos últimos anos estivo estreitamente ligada á construción de vivendas e ao impulso da propiedade privada como principal réxime de tenencia. Para alcanzar este obxectivo, as entidades bancarias, estimuladas pola ausencia de controis públicos, incentivaron a concesión abusiva de créditos hipotecarios. O estancamento dos salarios, o vertixinoso aumento do prezo da vivenda, a ausencia de vivendas de aluguer, uns tipos de xuro en mínimos históricos, e asemade unha deficiente supervisión por parte do Banco de España, recoñecida pola propia Comisión Europea, empuxaron a decenas de miles de familias a endebedarse. Para poder acceder a unha vivenda as familias contraeron hipotecas de ata 40 anos comprometendo en moitos casos máis do 50% dos seus ingresos. En moitas ocasións, ademais, as hipotecas concedéronse por un importe superior ao 80% do valor de taxación, o que supuxo unha exposición desmesurada ao risco. Como resultado desta situación a principal causa de endebedamento das familias en Galicia foi o crédito hipotecario.
O artigo 25 da Declaración Universal de Dereitos Humanos establece que «toda persoa ten dereito a un nivel de vida adecuado que lle asegure, así como á súa familia, a saúde e o benestar, e en especial a alimentación, o vestido, a vivenda, a asistencia médica e os servizos sociais necesarios; ten así mesmo dereito aos seguros en caso de desemprego, enfermidade, invalidez, viuvidade e outros casos de perda dos seus medios de subsistencia por circunstancias independentes da súa vontade».
A estes efectos, o artigo 47 da Constitución Española establece que «todos os españois teñen dereito a gozar dunha vivenda digna e adecuada». Igualmente, exhorta aos poderes públicos a promover as condicións necesarias e establecer as normas pertinentes para facer efectivo este dereito, regulando a utilización do solo de acordo co interese xeral, para impedir a especulación. O Estatuto de Autonomía de Galicia, no seu Título II, Capítulo I, artigo 27. 3, di que corresponde á Comunidade Autónoma galega a competencia exclusiva en materia de Ordenación do territorio e do litoral, urbanismo e vivenda. En cumprimento desta competencia, promulgáronse as Leis 18/2008, de 29 de decembro e a Lei 8/2012, de 29 de xuño. Ningunha de ambas as dúas normas supuxo un avance substancial na delimitación de tal dereito e dos deberes que incumben aos</stron

O artigo 33 da Constitución consagra o dereito á propiedade privada, establecendo que se trata dun dereito cuxo contido vén delimitado pola súa «función social», que é básica para a xeneralización dos dereitos sociais. A Constitución non tutela, xa que logo, usos «anti-sociais» do dereito de propiedade. Este principio debe vincularse coa previsión do propio artigo 128 da Carta Magna, segundo o cal «toda a riqueza do país nas súas distintas formas e, sexa cal for a súa titularidade, está subordinada ao interese xeral», e co artigo 40 que establece que «os poderes públicos promoverán as condicións favorables para o progreso social e económico e para unha distribución da renda rexional e persoal máis equitativa».

A función social da vivenda configura o contido esencial do dereito mediante a posibilidade de impoñer deberes positivos ao seu titular que aseguren o seu uso efectivo para fins residencias, entendendo que a fixación de devandito contido esencial non pode facerse desde a exclusiva consideración subxectiva do dereito ou dos intereses individuais. A función social da vivenda, en suma, non é un límite externo á súa definición ou ao seu exercicio, senón unha parte integrante do dereito mesmo.

20131106-230652.jpg